• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (5.50)
'rejisör' atıf yılmaz - müjde arslan
50 yılı aşkın süredir 113 film: atıf yılmaz, ölümüne kadar neredeyse hiç sinema kitabı okumadığını söylese ve sinemayı bir sanat olarak hafife aldığını yer yer ifade etse de, katıksız bir sinema aşığıydı ve bütün ömrünü sinema sanatına adadı. yılda altı film birden çektiği de oldu, uzun yıllar hiç kamera arkasına geçmediği de. ortaokulda bir arkadaşının taktığını söylediği isimle bir ‘rejisör’dü: halk onu böyle tanıdı, böyle sevdi. keza, halk filmlerinin yönetmeniydi, halka seveceği filmler yaptı. dahası sinemadan kazandı, sinemadan borçlandı, sinemadan yoksul düştü, sinemadan kadınlar sevdi, hayatına giren kadınlar sinema yolculuğunda onu hiç yalnız bırakmadılar. türkiye'nin kültür hayatı ve politikasıyla her zaman yakından ilgilendi, dert edindi, bu alanda filmler yaptı. tek kelimeyle atıf yılmaz, ülke sinemasının ‘rejisör’üydü. (arka kapaktan)
  1. kendisiyle ilgili hiçbir şeyi hatta film kayıtlarını ve ödüllerini bile saklamamış bir yönetmenin hayatını nasıl araştırabilirsiniz? hele ki türkiye gibi arşivsiz, belleksiz bir ülkede. müjde arslan'ın aklına atıf yılmaz'ın birkaçı 50'li yıllara dayanan röportajlarını derlemek gelmiş. 2007'de agora kitaplığından çıkan kitapta yönetmenin ve röportajları derlemede çekilen sorunların anlatıldığı sunuş bölümünden edinilen bilgilerin yanı sıra kitabın sonuna kronoloji, filmografi ve yönetmenin aldığı tespit edilen ödüllerin listesi eklenmiş. kapakta müjde ar var, daha ne olsun?

    orhan kemal'in röportajı ile başlayan kitap türk sinemasının geçirdiği değişimlerin, ticari kaygıların, tüm bağımlılığına karşın iyi filmler çıkarmayı başarmış sinemamızın, dönemin perspektifinin, yılmaz güney'in, yaşar kemal'in ve yılmaz ile çalışan tüm diğer önemli isimlerin atıf yılmaz'ın gözüyle anlatıldığı tarihi bir belgeye dönüşüyor.

    selvi boylum al yazmalım, aaahh belinda, kibar feyzo, bu vatanın çocukları, köroğlu, adak, adı vasfiye, talihli amele ve yılmaz güney'in yokluğunda vefa borcu niyetiyle tamamlanan zavallılar filmlerini çeken o güzel kafayı anlayabildiğimi sanmamda umuyorum ki katkısı olmuştur.

    atıf yılmaz iyi bir yönetmen, sinema emekçisi ve insandır. sendikal hakları savunması başta olmak üzere hayatının her döneminde sinemadaki tekelleri eleştirmiş, ne yazık ki eğreti gelin filmine uzun süre parasızlıktan başlayamayacak kadar da yalnız bırakılmıştır. borçlu, hacizli vefat etmiştir.

    işini olmasa da işinin etkilerini pek ciddiye almayan fakat her daim ciddiye alınan bu güzel adamla ilgilenen herkesin kitabı okuması gerektiğine inanıyorum.