1. bir seneyi daha devirdik. yıl sonu kapanışa bakınca neler yapmışım neler olmuş.

    -evlenme teklif ettim. evet bunu en ciddi haliyle yaptım. yapmamak lazımmış. hep erkeklerden beklememek lazım dedim. durumu düzeltmeye çalıştım hep. onun yapması gerekenleri de yüklenip üstesinden geldim. gel gör ki bir "geçti artık" lafına yenildim.

    -o çok aşık olduğum insan artık yok. onun yokluğuna alışmaya çalıştım. ayrılık zor. birde yeni sevgilisi var bunca yıldır büyük konuştuğu ne varsa o kızda toplanmış ama farkında değil. hayırlısı.

    -çok güzel yerler gezdim. hem yurt içi hem yurt dışı güzel yerler gördüm.

    -yeni şeyler öğrendim. yeni kitap çevirileri yaptım.

    -sağlığın önemini bir kez daha anladım. anca elden gittimi anlaşılıyor. neyseki ben toparladım.

    -ekonomik olarak sanayide durum fena. resmen devalüasyon oldu. ama bazıları yok gibi davranıyor. bazıları ise bunun dibine kadar farkında.

    -ölen o kadar çok insan oldu ki... en acısı da bu. çok ölüm oldu bu sene. internette gördüğüm fotoğraflar öyle içime kazındı ki... her gün geçtiğimiz caddelerde meydanlarda acımasızca patlamalar oldu. yine unutuldu geçti gitti. ama psikolojimizde hasar bıraktı.

    -darbe girişimi oldu. bizim kuşak bi bunu görmemişti.

    -en iyi film oscarını spotlight aldı. izleyin mutlaka. bu sene en çok film izlediğim sene oldu.

    -tarık akan vefat etti. tanju gürsu, asım can gündüz, erdal tosun vefat etti. fidel'i de kaybettik...

    hayatımda bi 2009 senesi bir de 2016 çok gözyaşıyla geçti. umudumuz 2017 her konuda güzellikler getirsin hepimize...
  2. -gözyaşı dolu bir yıl oldu. kendimle ilgili çok şey öğrendim tanıdım kendimi.

    -sınava hazırlandım, devam ediyorum. gelecek kaygısı ve stres beni çok yıprattı.

    -çok ölüm haberi aldım. intihar etti birileri en sevdiğini de yanında götürdü. bir diğeri yola çıkan yavrusunun peşinden yola fırladı ehliyetsiz bir yeni yetmeye kurban oldu.

    -fazla vahşileştim bunların karşısında fazla katı fazla kırılgan fazla saldırgan

    -sonunda affettim. unutamadım belki ama hem affedemeyip hem de kızamadığım seni affettim.unutamıyorum özür dilerim.

    -minicik bir yavruyu kaybettik annesinin karnındayken doktorların ihmaliyle.
    annesine 2 gün boyunca kan aradık ve ben hayran olduğum insanı -dayımı- ağlarken gördüm.

    -birini öldürdüm içimde ona artık saygı duyamıyorum.onu sevemiyorum.

    -savaşlar çıktı. kadınlar tecavüze uğramamak için intihara fetva istediler.

    bu yılın benim için pek iyi anısı yok bir yıl daha yaşlandım.
  3. nasıl başladığı hakkında hiçbir fikrim yok. hatırlamıyorum bile. kayda değer pek bir şey yaşamamışım gibi hissediyorum.

    nisan ve mayıs bana eski bir dostumu geri getirdi. kıra döke getirdi ama sonuçta getirdi. kıra döke diyorum çünkü bi' ara onu sevdiğimi düşündüm. ama yanıldığımı anladım. en çok bu işe yaradı 2016. onun gelişi birçok şeyi değiştirdi. bitmişliğime umutla baktım son kez ve önüme döndüm. bu dönem, o dönem dedim.

    eylül geldi sonra. bu dönem o dönem değilmiş. ailem ciddi anlamda dağıldı. kendilerine çok yakın görmüyordum zaten benliğimi ama kardeşim için üzülüyorum. en sevdiğim, kendimi en güvende hissettiğim şehirden de taşınmak zorunda oluşum bir karabasan gibi üstümdeydi zaten. ama güzel şeyler hala bitmemiş. ekim ayında öğrendim. sevdim sonunda. sevebildim. öyle güzel ve masum bir insanı nasıl sevemezdim zaten. şimdi beni bekliyor geliyor geleyim diye. 2016'yı beraber bitirebiliriz.

    ekim ve kasım en güzelleri olduğu gibi en beterleri de oldu zaman zaman. buhran hallerimi iyi göğüsledim diye düşünüyorum. güzel dostlarım ve sevgilim olmasa... bir insan hayatınızda ne gibi etkilere sebep olabilir hiç bilemezsiniz. aralık da bunu gösterdi. ne kadar da güzel sevilebileceğimi ve sevebileceğimi.

    şimdi yeni yılıma sevgilimle gireceğim. heyecanlıyım bu konuda. biraz iki yüzlülük edeceğim bazı dostlarıma çünkü onların da davetleri olmuştu. ama bu daha önemli bence. uzun bir süredir hayatıma kabul ettiğim tek yeni insan oldu. sağ olsun arkadaşlarını da getirecek yanında ama en fazla ne olabilir ki? heheh.

    her yıl olan ölümler oldu. daha yakınımızda oldu ve daha çoğundan haberdar olduk. çoğuna üzülemedim. her sene olan ve olacak ve olabilecek şeyler bu sene de oldu. kızmıyorum o yüzden kendisine.

    ama bi' ara dediğim gibi; yeni yılın gelişini değil de 2016'nın bitişini kutlayacağız bu hafta sonu, ne dersiniz?
  4. 2016 biterken keşke hiç yaşanmasaydı, keşke 2015'de kalsaydım (kalsaydık) diyorum.

    yaşadığım yıllarda ekonomik açıdan rahat olmayı bırakın, nefes alacak durumda bile olmadım hiç, ama hep küçük kazanımlarımdan, minicik duygulardan, sağlığımdan en önemlisi kendim için değil çevremdeki insanlar için, ülkem için taşıdığım umutlardan teselli yarattım kendime, onlarla mutlu oldum, mutluluğumu taştan çıkardım aslında bu yaşıma kadar.

    2017'nin kişisel olarak (sağlık dışında, yaş ilerliyor belli olmaz) benim için bundan öncesinden çok daha iyi olacağına eminim. bu umudu dolu dolu taşıyorum, ama bu kişisel umut beni mutlu etmiyor.

    bunca yıldır benim mutluluğumun bir parçası olan ülkem adına beslediğim umutları kaybettim artık.

    2016'ya girerken hayatım boyunca ülkem için beslediğim umudun biraz olsun yeşereceğini, belki küçücükte olsa bir ışık belireceğini düşünüyordum. artık ne ışık var ne umut.

    "bir katilden daha cani insanlar gördüm, umudumuzu öldürenleri gördüm" demiş dostoyevski.
    2016'da karşılaştığım caniler katilden de kötü ülkem adına taşıdığım umutlarımı öldürdüler benim.
    2016'nın da o kravatlı canilerin de adı batsın.