1. bir yanda; artık tek başına, rüzgarda savrularak da olsa ayakta durabilmenin gerektiğini bilmenin getirdiği sorumluluk bastırır omuzlarına, ana, baba, bacı, gardaş nafile... artık dimdik durması gereken bir bireysindir, şakaya gelmez yaşamak. dünyaya meydan okurcasına ayakları yere sağlam basmayı öğütler hayat insana.

    diğer yanda; aslında olgun bir insan olarak hayata yeniden başlıyormuşsun hissi. gezeceğin ne çok yer, okuyacağın ne çok kitap, sevişeceğin ne çok kadın.... hepsi seni bekler birkaç adım ötende.

    böyle bir şeydir 30 yaş bunalımı, türlü yaşanacak hatıralara gebedir, türlü pişmanlıklar içerir. herşeye rağmen arkada bıraktığın ilk gençlik yıllarının çoşkusunu hatırlayıp için burkulur.
  2. aslında satürn döngüsüdür o, aşırı bunalıp işleri aksatmamak lazım. 28 yaş gibi başlar 30'u doldurunca yavaştan hafifler. bu süreçte yapmanız gereken hangi işi yapmayıp, kestirmeye yöneldiyseniz muhtemelen erketeye yatmış sert bir transitte kafanıza vurmak için bekliyordur.
  3. bunalım

    1. herhangi bir durumun doğal gidişi sırasında birdenbire ortaya çıkan ve doğal olmayan aykırılık.

    2. sonucu kötü olabilecek gerginlik.

    doğal olmayan aykırılık ve gerginlik.... hımm :)) benim bu yau, gezegenlerin oluşumunu izlediğimden bu yana içindeyim zaten, bugünden sonra neler hissedeceğimi yaşarsam (:umarım:) göreceğim.... ;))
  4. +10 yılın bunalımını bulanıklaşmış hayatıma uzaktan bakarken bulantıyla yaşıyorum.

    her 10 yaş dönümü geriye dönüp hayatını gözden geçiriyor insan. gelecekten beklentisi her geçen 10 yılda azalıyor.

    20 yaşla başlayıp sonsuzlukta bitiyor. herkesin sonsuzu ölünce bitiyor. sonsuz kere bu bunalımı yaşayacağız, kendimiz sonsuz olana dek.
  5. bunalım mı? kim demiş, neden demiş bilmiyorum ama 30 ve üzerine çıkmaya başladıkça kendimi daha iyi hisseden biri oldum. yeni yaşıma da az kaldı hani, daha da mutlu oluyorum.. her yaşın kendine has bir güzelliği var; olabildiğince hakkını vermek lazım ve her zaman dediğim gibi... kadınlar için en güzel yaşlardır 30 ve sonrası..
  6. bunalım?
    sırf anlam yükledi birileri diye bunalıma girmedim 30 olduğumda... fakat bir "haydaa" çıktı ağzımdan...
    neden?
    o his var ya hani "yaşlanıyorum" şeklindeki, ha işte onu çok minik de olsa hissetmeye başlıyorsunuz... bu bunalım değil ama bu kabullenme ve hatta olgunluğun ta kendisi...
    zira bir kadının altın çağı dedikleri evredeyim, tadını çıkarıyorum...
  7. kimse kusura bakmasın da bunalıma girmeye bahane arıyor insanlar.
    hayat kısa, balıklar yüzüyor.