1. sevgilim, güzel yazım, ince randevu
    verirsen bana: adam evdir, kadın avlu
    yaz! ben sana açılayım, sense sokağa
    yaz, beni de bir ince vakte ayarla,
    bir adam adası varsa oraya b›rak,
    ister ıssız bırak, uğurla, dilersen uğra,
    su gibi yaz: kadın deniz, adam ada,
    hem bütün adalar kadınla ıssız hem
    adam kadının ortasında tenha, bir kuğu
    bile bir kez olsun kendi etrafında
    kirlenmeden dönemiyorsa bu dünyada
    neyi yazacaksın sevgilim, yaz! ucu
    kırılmaya doğru açılmaktaysa kalemin,
    yükselmekteyse şiirin adasındaki sular da!
    işte ıssız adalar bir bir kadınlarda boğuldu,
    en iyisi denizin yuttuğu bir adam oldu…
    dünya avlumuz olsaydı da evler gibi
    yüzyüze bakabilseydik orada, yaz ve açıl
    sevgilim, güneş bir avlu daha kazansın senden,
    denize de benden bir adam daha…

    güzel avlumsun benden sokağa açılsan da!
    araf