1. erkenden aşındırır aşkını
    odaların köşelerine zamansız oturur
    duyarsa bir çocuğun
    oyundan çağrıldığını

    başının her seferinde döndüğü kumarı
    gönlünü bir tarzla kurularken kazanır
    anlarsa yenilen bir kadının
    darda kaldığını

    kendi kendine arkadaş kaçağı
    arada bir bakınır ne yaptığına
    süresiz kapılır tablolara yangelir
    ve oturdu mu bir masaya
    hakkını verir çay içmenin

    bu adam kitapların uçlarına
    çizilmiş itilmiş resim
    korkmadan yaşar tebessüm gösterir
    ağır başıyla nöbet alır
    dağdan kaçar şehri çevirir
    ve bırakır gönlünü bir tazı sıçramasına

    erkenden aşındırır aşkını
    anlamaz bir kadının
    süresiz kapılıp yangeldiği tablolara
    severek tebessüm attığını
    ağır başıyla kopar dağdan
    nöbet alır şehri devirir