1. bak, ölüm güzü kıskanıyor
    şimdi ıssızdır onun sevimli kedisi
    ve herkes onun el değmedik yerleri olduğunu sanıyor
    uzuyor defterine uğrayan kan lekesi

    senin kuşların olurdu mevsimi yolculuklara çağıran
    içli taşra kızların gizemli eviçleri
    kapıların olurdu korkudan çok denizlere açılan
    o denize açılan ellerin nerde şimdi?

    yine bir güz büyümekte kanında gölgelerin
    o üzünç orduları tarlalar çiğnemekte
    bak, ölüm güzü kıskanıyor
    mevsimi aşka çağıran kuşların nerde senin
    güze el değdirmeyen ellerin nerde?
    araf