1. osmanlı türkçesi: باران (*:osmanlıca tabirini uyduranlar utansın)

    kökeni farsçadan gelir, yağmur demektir.

    "katre-i bârân: yağmur damlası"
    "ebr-i bârân: yağmur bulutu"

    gibi kullanımları vardır.

    yağmur anlamının dışında sözlüklerde farklı anlamlarına ulaşılabilir, benden bu kadar. (*:gülücük)
    merc
  2. arkadaşları ona einstein diyor.