1. bence bu çalışması dünya çapındaki bir çok grupla yarışacak seviyede. sebebini merak eden varsa aynı tonda söylemeyi deneyebilir. link
  2. öldüğünü öğrendiğim an ıslak ıslak şarkısıyla birlikte gözlerimi dolduran.
  3. ölmese bu kadar popüler olmazdı.
  4. türkiye'de benzer kalibrede bir ses daha günyüzüne çıkmamıştır. (ogün sanlısoy, pentagram ve muadilleri klasman dışıdır.)

    belki rint'ten melih murat özen, belki genç yetenek metehan güler...

    dünya çapında saygı görebilecek bir ses rengi varken, hâlâ popülerliği üzerinden dönen muhabbetlere onu olmaktadır.

    pentagram demişken: https://www.youtube.com/watch?v=Un16JTZJLXo
  5. öldüğünde on beş yaşında bir gençtim. onu sevmemin asıl sebebi müzisyen tarafı değil yalancı yarim'deki varlığı ve bakışlarından belli olan insan tarafıydı. kaza geçirdiği ve öldüğü gün taze bir şekilde hatırımdadır. komadaydı, kesin ölüm haberi geldiğinde ağlayıp kendimi en yakın internet kafeye atarak oradaki adamdan tüm şarkılarının içinde olduğu bir cd hazırlamasını istemiştim. ki maddi olarak iki lira benim o anki konumumda iyi paraydı. cdyi aldım, eve geldim ve odama geçip vcd playerdan şarkılarını dinlemeye başladım. lisede geçireceğim pek çok travmanın öncülü oydu, allah rahmet eylesin.
  6. barış, güzel insan. 2005'te barışarock'a kendi motoru ile gelmişti. sahne arkasına gelmedi, etkinlik alanında direnişteki coca-cola işçileri vardı.
    işçiler alandayken uzun eşşek bile oynadık. sonra sahne sırası gelince geçirdi t-shirt ü üzerine "direniş bu kapağın altındadır.", yürüdü işçilerle beraber sahneye. o günün en güzel hareketi, yıllarca aklımızdan çıkmayacak bir sahneydi.
    aslan gibi adamdı, hep kalbimizde.
  7. yalanci yarim ile tanınan hem müzisyenliği hem de oyunculuğu iyi olan bir sanatçıydı. allah rahmet eylesin.
  8. koskoca dokuz yıl geçmiş; tahayyül etmesi bile güç... dokuz yılda ülkede ve dünyada birçok şey değişti. yaşasaydı tüm bu olanlara tepkisini nasıl koyardı diye düşünmeden edemiyorum. ülkece ve dünyaca vurduk en dibe kadar be barış... yeter be!
  9. o günü dün gibi hatırlıyorum. inanmak istememiştim. o zamana kadar sadece dedemi kaybettiğimde o kadar anlamıştım. abi gibi gördüğüm, sürekli dinlediğim insan artık yoktu. yıllar geçti üstünden.

    türkiye'nin en önemli vokallerindendi kesinlikle. üst perdelerde öyle hakimiyet pek kolay iş değildir. yaşasaydı çok daha büyük işlere imza atması işten bile değildi elbette. ama bu kadarmış, bizlere bu kadar şarkı söyleyecekmiş napalım. yazdığım ilk şarkı sözünü "kimdir o" şarkısını dinledikten sonra yazıp abime göstermiştim. benim için öyle de bir değeri vardır. mekanı cennet olsun.
    jimi