1. durdu rüzgârda sallanması
    durdu damarlarınızda kan
    çektiler karanlığa varlığınızı
    ittiler aydınlık aşktan

    sizi sevdiğiniz havalara götürdüm
    bir yanınızı buldum usulca dokundum
    eğilip söyledim ben size, söyledim
    böyle bırakmayın kendinizi

    kaçtıkça kendinizden kendinizden
    dışarıya adandıkça
    çoğaldı güçsüzlüğünüz
    tutmadı kıskançlık sokaklardaki
    odalarda sevgi tutmadı
    yoksul ölümlere öldünüz

    ağaçtan maviden denizden uçar
    kendinden uçamaz kuş
    tutunmak ne yeryüzüne aşka
    ölümden korkmak ne
    başka yaşamalar var ucunda
    daha bir aydınlık bir kurtulmuş

    durdu rüzgârda sallanması
    durdu damarlarınızda kan
    çektiler karanlığa varlığınızı
    ittiler aydınlık aşktan