1. (bkz: ben diyemeyecek kadar aptal olmak)

    kusura bakmayın ancak emek verip, kafa patlatıp bir şeyi başardıysam "ben yaptım" diye bunu belirtemiyorsanız mütevazı değil aptal olursunuz.
  2. fazla tevazu kibirdendir derler.
  3. mütevazı o...
    ve bunun tevazu ile alakası olduğu kanaatinde değilim; aksine ben diyebilmek bundan daha zordur, cesaret ister...
  4. bazen yorum yaptığım, mesaj yazdigim durumlarda dikkat ettiğim hadise. iyelik eki olan -m'yi kullanmakla beraber başına ekstra bir "ben" kelimesi koymamaya dikkat ediyorum. cünkü antipatik oluyor
  5. bazen ben demek biz demekten daha önemlidir, gereklidir de.
  6. sezgi
  7. kibirli olmaktan kaynaklanabilir
  8. dinci hocalarda da "bu fakir" kalıbı yaygındır. hatta oran hayli yüksektir. kira ödemez, fatura ödemez, şoförü vardır otobüse binmez, hamuduyla yer ama kendinden bu fakir diye bahseder. onda sorun yok desin de cemaatin de hoşuna gider. gamsız yaşayan, refahı yüksek birinin bunlara değer vermediğini söylemesi hoşlarına gidiyor. kimse de beğenmiyorsan mecidiyeköy'de araba camı silerek yaşa madem demez. tıpkı tayyip erdoğan'ın yıllardır faizle savaşarak halkın kredi borcunu 400 katına çıkarması gibi. o da bu fakir diyor gerçi kendine. var bir hikmeti siz de diyin.
    abi
  9. bunu düşünmek bir yalanlar deryasında kendi gemini yüzdürmektir. eğer gerçekten mütevaziysen kendini bu özelliğinle öven biri olmamalısındır. eğer mütevazi değilsen ki bunu düşünen kesinlikle mütevazi değildir; popüler kültür, etik, politik doğruculuk gibi insan hayatının yosunları seni öyle sıkı sarmıştır ki, yalnızca sosyolojini etkilemekle kalmamış, kendi monolog kanalına da sirayet etmiştir. kendine neyin ne olduğunu itiraf edememek, davranışlarını etik katmadan ölçülendirememek nasıl bir gaflettir? bu durum bir insanın gelebileceği en yapay ve aşağılık durumdur.