1. ben orhan veli
    "yazık oldu süleyman efendiye"
    mısra-i meşhurunun mübdii
    duydum ki merak ediyormuşsunuz,
    hususi hayatımı,
    anlatayım:
    evvela adamım, yani
    sirk hayvanı falan değilim.
    burnum var, kulağım var,
    pek biçimli olmamakla beraber.
    bir evde otururum,
    bir işte çalışırım.
    ne başımda bulut gezdiririm,
    ne sırtımda mühr-ü nübüvvet.
    ne ingiliz kralı kadar
    mütevazıyım,
    ne de celâl bayar'ın
    sabık ahır uşağı gibi aristokrat.
    ispanağı çok severim
    puf böreğine hele
    biterim
    malda mülkte gözüm yoktur.
    vallahi yoktur.
    oktay rıfat'la melih cevdet'tir
    en yakın arkadaşlarım.
    bir de sevgilim vardır pek muteber;
    ismini söyleyemem
    edebiyat tarihçisi bulsun.
    ehemmiyetsiz şeylerle de uğraşırım,
    meşgul olmadığım ehemmiyetsiz
    sadece üdeba arasındadır.
    ne bileyim,
    belki daha bin bir huyum vardır.
    amma ne lüzum var hepsini sıralamaya?
    onlar da bunlara benzer.

    müşfik kenter seslendirmesi ile