1. murat uyurkulak'ın yazdığı har romanından bir bölüm başlığıdır. karakterin ağzından ironi dolu kutsal bir kitap yazmıştır. parantez içindeki yorumlar benim düşüncelerim.

    "karapınar taşar gider, bir canım var akar gider... -adıyaman ağıdı"

    0.
    yetti okuduğun.
    artık yaz.
    yaz, âlemdeki son imzan bir kelime olacaktır zira.
    güçlü olsan da yaz, zayıf olsan da.
    (bağdaştıranınız vardır muhakkak. murat abi artık halihazırda olanla yetinme diyor. inancını yaz diyor. artık kullanma, üretmeye başla, yarın siktir olup gittiğinde karun da olsan, deli yürekteki kuşçu da olsan yarına kalamazsın üretmezsen.)

    1.
    zayıfsan, bakma kim olduğuna, geç dalganı ferah feza
    güçlünün yazdıklarıyla.
    güçlüysen bırak gülsünler yazdıklarına, ihtirasa kapılma.
    umutsuzluk seni hapseder, ama kurtuluş bulamazsın o zindanda da.
    zayıfın sığınağıdır kelime, güçlünün cümlesinden alır intikamını muhakkak.
    (çok bariz, zayıfsan ezilme diye sözünü erinme. güçlüysen de sözle delirme.)

    2.
    ihtiyarları anla, onları yabana atma.
    bütün hastalıkları, gencin zalim sağlığından yeğdir zira.
    aileni sev, anneni en başta.
    son kurtuluşu başka yerde bulamazsın, onun kucağından başka.

    3.
    çalış, ama işe bağlanma.
    çalışmaktır bütün hazları öldüren.
    herkesin sevdiği insanlardan kork, kelleni alanı önce o affeder. (abooooooooov söze bak. swh)
    "ben" diyenin zülmü, " biz diyen kadar amansızdır, unutma.

    4.
    son nefesini huzurla veriyorsan, alçaksın.
    son sözün itiraf olmalıdır, son nefes verilmez gönül rahatlığıyla.
    "seni böyle seviyorum" diyenden kork.
    "öyle"nden tiksinmektedir zira.

    (bazılarını atlayacağım. yorucuymuş lan. sonra eklerim)

    6.
    yalnızlığın seni üşütsün, başkasını değil.
    tekliğin rüzgarındaki soğuk ihanettir zira.
    ne varlığın bulunmaz bir elmas olsun.
    ne de bir küfür başkalarına.

    7.
    âlemin gürültüsünden yorulduysan.
    tapınaklarda sükûnet arama boşuna.
    acı arıtmaz günahkar vücutları.
    ruhlar acıya çoktan sağır zira.

    9.
    yalandan uzağım diye gururlanma, marifet değil.
    ince bir tüldür o, elbet tenine değmektedir. (haha- yalanını yiyim)
    dürüstlük vazedenlere asla dönüp bakma.
    "hakikat" dediği an, bil ki kastetmiştir canına.
    ..
    ..
    ..