1. behçet aysan'ın dört eflatun şiir'inin sonuncusudur.

    kırgınım, saçılmış
    bir nar gibiyim

    sessiz akan bir ırmağım
    geceden

    git dersen giderim
    kal dersen kalırım.

    git
    dersen
    kuşlar da dönmez, güz kuşları
    yanıma kiraz hevenkleri alırım

    ve seninle yaşadığım
    o iyi günleri,
    kötü
    günleri bırakırım.

    aynı gökyüzü aynı keder
    değişen bir şey yok ki
    gidip
    yağmurlara durayım.

    söylenmemiş sahipsiz
    bir şarkıyım

    belki
    sararmış
    eski resimlerde kalırım

    belki esmer bir çocuğun dilinde.

    bütün derinlikler sığ
    sözcüklerin hepsi iğreti

    değişen bir şey yok hiç
    ölüm hariç.

    aynı gökyüzü aynı keder.
  2. her dizesi bir şiir kadar derinlikli, yoğun, kederli. kırgınız, saçılmış bir nar gibiyiz.
    ah behçet aysan, keşke aramızda olsan, yazsan yazsan yazsan. birbirimize aşklarımızdan, acılarımızdan, çelişkilerimizden, kederimizden bahsetsek. sonra sussak ve geceyi, sessizliği, kendimizi dinlesek.