1. sözler aşık ali çınar'a aittir.

    ali çınar'ın diğer şiirlerinden birkaçını zaten herkes ezbere biliyor bunlardan birkaçını paylaşmak istiyorum

    ne sen leylâ’sin ne de ben mecnun
    ne sen yorgun ne de ben yorgun
    kederli bir aksam içmişiz, sarhoşuz hepsi bu
    hep sonradan gelir aklim başıma hep sonradan, sonradan
    ne sen bulutsun ne de ben yağmur
    ne sen mağrur ne de ben mağrur
    hüzünlü bir aksam susmuşuz, durgunuz hepsi bu
    hep sonradan gelir aklim başıma, hep sonradan, sonradan

    ************

    keşke bu sözleri hiç yazmasaydı ali çınar. keşke uğur mumcu haince katledilmeseydi. her dinleyişinizde içinizi yaralar selda bağcan. daha önce okumadıysanız şiirin şarkıda olmayan ikinci kısımını okumanızı öneririm.

    -uğurlar olsun-
    bir pazar sabahıydı
    ankara kar altında
    zemheri ayazıydı
    yaz güneşi koynunda
    ucuz can pazarıydı
    kalemim düştü kana
    zalimler pusudaydı
    bedenim paramparça

    uğur'lar olsun uğur'lar olsun
    hüzünlü bulutlar yoldaşın olsun
    bir keskin kalem bir kırık gözlük
    yürekli yiğitlere hatıran olsun

    çevirdim anahtarı
    apansız bir ölüme
    şarapnel parçaları
    saplandı ciğerime
    ucuz can pazarıydı
    kan doldu gözlerime
    isimsiz korkuları
    katmadım yüreğime
    bembeyaz doğruları
    yaşadım ölümüne

    uğur'lar olsun uğur'lar olsun
    hüzünlü bulutlar yoldaşın olsun
    bir keskin kalem bir kırık gözlük
    yürekli yiğitlere hatıran olsun

    karanlığı aydınlatan bir sima idi
    ona kalkan eller topluma kalktı
    atatürk ilkesinin aynası idi
    ona kalkan eller topluma kalktı

    ismi uğur mumcu kalemi adalet
    onu da yok etti şu kör cehalet
    onlarda bulunmaz zerre merhamet
    ona kalkan eller topluma kalktı

    çağdaş demokrat bir kalem idi
    terörü şiddetle lanetler idi
    cennet vatanına sadık yar idi
    ona kalkan eller topluma kalktı

    hakça olmayan paylaşıma karşı
    kalemiyle verdi gerçek savaşı
    sel olup aktı halkın göz yaşı
    ona kalkan eller topluma kalktı

    erbay düşünsene bunca şehitler
    birer birer gitti bu koç yiğitler
    yaşayacak ebedi özgür fikirler
    ona kalkan eller topluma kalktı

    ****************
    bunlar çoğu kimse tarafından bilinmez ama çok iyidirler.
    en sevdiğim şiirlerinden biridir. seni düşünüyorum der ama yalan söyler seni yaşıyorumdur aslında, öyle canıma işler.

    -seni düşünüyorum-
    şu an seni düşünüyorum,
    pencere kenarında bir divanda,
    elimde vefalı dost,nefes nefes tüter içimde,
    benim yangınım başka,özlemim gökler kadar,
    tutulmuşum aşkına yanıyorum.
    gözlerim,ellerim,dudağım seni arar her yerde,
    bir havakan döner içimde yokluğunun anısına,
    sen yokken değil,
    sen varken yokluğunu yaşıyorum.
    nefes almak kadar yakınken sana,
    sıra dağlar kadar engel var.
    yıkıp-yaksam mı ki? yapamam sanma…
    sen varken hayalinle yaşıyorum.
    dört duvar arasındayım sıkılmışım,bunalmış,
    tırmalıyorum sayfaları sana varayım diye,
    duyguların,düşüncelerin,sözlerin dolu dolu, yaprak yaprak,
    sen yoksun gelmedin zamanın ötesine bile,
    satırlarını okuyarak,maziye dalarak,bir sigara sararak,
    seni anarak,
    yaşıyorum gecenin omuzlarında,karanlıkta.
    ne yıldızlar barışık,ne ay dost bu gece,
    rüzgar başıboş bir hoş esiyor ama,
    tüylerim tiken tiken oldu.üşüyorum sanma.
    biri canını sıktı,kalbini kırdı,
    seni ağlattı mı ıhlamur vakitlerde?
    saat ilerlerken üç on beşe,
    uykuların mı bölündü?
    aaah! .. başımda esen kavak yelleri,
    alın götürün beni onun rüyalarına,
    elimde kalemim,yüreğimde sevgim,
    gözlerimde hasretim var duman duman.
    yalnızım şimdilerde yapayalnız,
    biz mi kaldık? gecelerde kimsesiz ooof! ayrı ayrı
    çekilmez,dayanılmaz oldum,
    katlanamıyorum sensizliğe,
    tahammülüm yok artık.
    bana bir şey sormayın,hiç bir şey bilmiyorum,
    dayanamıyorum çok sevdiğim çakal seslerine bile,
    hayalde olsa,onunla nefes alayım,
    bırakında bunalım yaşayayım,
    ağlamak istemiyorum ben.
    ayağımın altında dolaşan da ne?
    tuzak kurmadınız mı farelere?
    istemiyorum gözlerimi yummak.ne uykusu o yattı mı ki?
    uyumuyorsun,hissediyorum.
    bu ne keder? ne bu elem?
    yakın olupta, yok olana,
    özlem mi var yine? ...
    nisan yağmuruna özenip ağladığımı sanma,
    hasretimin gölgesi sayfalara bıraktığım yaşlar.
    sen varken yakınarak yaşıyorum niye?
    senin yüzünden gecelerim bitmez, gün doğmaz oldu,
    olsun varsın.ne çıkar?
    sensiz gecenin gündüzün,
    sensiz yarınların ne önemi var?
    kırık bir kavanoz,çatlamış bir duvar,
    ölü bir balık olmuşsa duygular,
    ne önemi var gün ve gün ölmenin?
    saçlarını özledim,dalga dalga kapkaranlık,
    nilüfer kokan saçlarını.
    özleme kızmak gelmiyor içimden,hasrete diyeceğim yok,
    o yürüdüğüm uçsuz bucaksız sahralarda,
    kum taneleri arasında parlayan minnacık cam parçası,
    o nefes alışı sevgimizin,
    kavuşmalarımızın anlamı.
    o tek güzel yönü bekleyişlerimizin.
    duygularımız özlemlerle güzel…
    tuhaf bir tadı var özlemin,dayanılmaz gecelerde,
    buruk…
    hele seni özlemenin bir kokusu var,
    tüm çiçeklere değişmem,
    bir ışığı,bir rengi var anlatılmaz.
    baştan başa sen olmuşum,özleme ne ki,
    sen olduğum,sen olduğun için,
    mutluyum senin tarafından sevildiğim için,
    sevmesen gülebilir miydim?
    şen bir yusufcuk salabilirmiydim rüzgarlara?
    günün öteki yüzündesin şimdi,
    karşımdasın,tut ki bir kartpostalda,
    yüzün bana dönük,gözlerin;
    şaşkın,çekimser,dargın.
    çaresiz mahsun bakıyorsun,
    saçların omuzundan sarkık.
    kızınca da güzelsin,güzel.
    kulağın ahizeye dayanık,
    parmağın tuşlarda ruhunu arıyorsun,
    görmedin, yanındaydım.
    kartpostalda hatıra olarak değil,
    kollarımda eşim olarak kal diye yalvarıyorum.
    uyandırdın beni baktığım hatırandan,
    kulağım çınlıyor,adımı mı anıyorsun?
    yoksa bana mı yazıyorsun?
    yazıver…
    sensiz gecelerdeyim,nerede kaldın gel diye,
    şu an seni düşünüyorum nöbetlerdeyim yine,
    parolam sen,işaretim sen,tekmilim sensin,
    hiç hesapsız geçiveren zamanlarda savaşıyorum yalnızlıkla,
    kavgamda gücüm,düşüncelerimde en büyük varlığımsın,
    özgürlüğümsün,korumaya çalıştığım.
    neyi mi alacaklar ki? dört yanımdan zincire vursalar,
    verir miyim seni sanıyorsun?
    ne kadar çok seviliyorsun,bilir misin?
    aşığım sana doyamam, kollarımla sımsıkı sarsamda,
    utanıyorum,utanıyorum,
    sen varken yokluğunu yaşıyorum,
    bu kapkaranlık gecelerde sensizlik,yalnızlık,
    sapa-sarar dünyamı.
    boş hayaller kurmak,umutlarla yaşamak,
    benim kaderim olmuş,benden bile gizlice.
    değişecek bu hayat bir gün,
    senin yanında,senin kollarında,senin olacağım,
    bir gün senin olacağım tüm varlığımla.
    eskiden sen ve ben vardı,şimdi biz varız,biz olduk,
    yaşadıkca hep yanında olacağım,ahiret mechul,
    yaşama kaynağımsın benim,
    toprak gibi,su gibi,
    evim ol,vatanım ol.
    anlatılmaz duygularla seviyorum seni,
    anlıyorsun değil mi?
    hislerimi sığdıramıyorum satırlara,
    yine iki kelimeyle sana sesleniyorum,
    seni seviyorum,seni seviyorum,seni seviyorum

    **********

    -var olan aşka dair-
    adını almışsın en hırçın çiçekten
    bu gün adını anmamalıyım
    gözlerin gecenin karanlığı
    bu gece dışarı çıkmamalıyım
    ne çiçek koklamalı
    ne karanlığı gözlemeli
    ne sana yazmalı
    yokluğun da yok olmalı gözlerden
    eller duaya açıldığında
    sen gelmemelisin aklıma
    bir yerlerde ben vurgun yemeliyim
    seni unutmalı
    noktayı koymalıyım bu akışa
    hep bakışların,birinde,her yerde
    seni saklama kavanozumdan çıkarıp
    boğmalıyım tüm düşünceleri
    uykuda bile gelmemelisin
    sen rüya bile olmamalısın
    seçemediğim.
    hep kaybetmek korkusu olmamalı
    dünyamda...
    ben yine başa mı dönmeliyim
    kaybettikce çocuk gibi ağlayan
    sabır olmalıyım mazlumların elinde
    dua olmalıyım annelerin dilinde
    ben yaradana yakışmalıyım
    rabbim nazar etmeli bana
    hep seni sora sora istememeliyim
    gideceğim yerde o var mı diye
    bir gerçek olmalı artık
    varmısın,varmışım
    var olan aşka...

    *********
    -korkuyorum-
    karanlıkları kaldır üzerimden
    korkuyorum,üşüyorum
    bir boğum od mu düştü payıma
    yanan her yerim sendeyken
    yağan her yağmurum sen değil mi
    korkuyorum ayır beni gecelerden
    eğer çekeceğim yalnızlıksa
    ben onu zaten yaşıyorum gönül diyarında
    aşım,işim sen olmuşken
    varmıyım,yokmuyum bu oyunda önemli mi
    o zaman kaybetmeliyim
    manada ayrılık yazılmışsa aleme
    adı elbet aşk olacak ayrılığın
    bir olsaydı aşk olmazdı çektiğim
    alışkanlık değil yüreğimi yakan
    tutku değil beni bağlayan bu ağaca
    yaprakları ben dökmedim,
    gülü ben soldurmadım,
    doğur güneşini karanlık geceme
    özlüyorum,bıkıyorum belirsizlikten.
    eğer ölüm beni sana getirecekse
    önce ölüm’ümü sevmeliyim
    sana kavuşmak
    gözleri yummak kadar sa
    kapattım gözlerimi
    yoksun…
    karanlıkları kaldır üzerimden
    bu bulut benim değil, benim değil bu hüzün…


    not: aşık ali çınar'ın şiir kitaplarını bulmak çok zordur. olur da bir sahafta görürseniz yapışın. ama umarım sizden önce denk gelirim. notpad'e kaydedilmişken açıp okuyamıyorum. evet sevgili youser bulursan bana da haber verir misin acaba?