1. ...
    bir vakit kimseler geçmedi yoldan
    sadece rüzgarın sesi
    nefesimi bağışladım ben de
    elimde avucumda yalnız nefesim
    yalnız onu bağışlayabildim
    benden önce varsın diye değil uzaklara
    nefesim umut olsun istedim rüzgarlara
    rüzgarlar da çekip gitti çakıl taşlarının sırtından
    çok sonra el salladılar uzaklardan

    ...

    bir ağacın gölgesine denk geldim
    dermanıma seslendim
    hadi şöyle geçelim de
    bir ağacın derdini dinleyelim, dedim
    dinledim,
    dinlendim...
    bir ağacın son baharını bekledim
    ve ilk ah'ı düşüyorken bu yemyeşil bedenin
    düşlerimde sapsarı kesildim

    uçsuz bucaksız bir yol diye yazdım,
    söyledim
    şimdi bu yolun sonuna geldim
    varlığım bir iç burkulması, bildim
    ...
    araf