• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (4.50)
Yazar latife tekin
buzdan kılıçlar - latife tekin
"yoksulların hakikatlı düşmanı yazı! seni pılık pırtık hayatımızın muammasını daha da koyulaştırmak için kullandım," diye yazmışken latife tekin ve o yazdığından bu yana da dediği iyice ortaya çıkmışken, muamma daha da koyulaşmışken, yoksullar başkalarına, başka kitaplara, başkalarının kitaplarına kaçıp oralarda 'yazı'ya düşman olmuşken, demek ki 'hakikatlı' yoksullarmış, yani elimizde hiç yoksul kalmamışken, tek yoksulumuz olarak 'yazı'dan başka bir şeyimiz kalmamışken, bence latife tekin'i yeniden okumanın vaktidir.

ben latife tekin okuduğum zaman, bazı az (seyrek) yazıcılarla ve şairlerle, yoksa hakikat erbabı mıdır onlar ya da yalanın hakikatına varıp en sıkı masalları uyduranlar mı, işte onlarla yaşadığım şeyi yaşarım: ne yazı, ne şiir, bunlar başka sözler (şeyler)! öyle olmasa insan o tuhaf şeyleri nasıl yazar, yani dizeler halinde dizilmeseler, kelimeler gibi, cümleler gibi bir olmak için düşmeseler latife tekin'in kafasına, hem de çocukluktan beri biri kulağına üflemese, periler rüyasını doldurmasa, olmaz yani. o yüzden 'büyü'leniyorum latife tekin'i okurken.

-haydar ergülen
  1. yine bir latife tekin kitabı ve yine ben. baştan söyleyeyim, latife tekin bu kitabı 1989'da, sevgili arsız ölüm'den tam 6 yıl sonra yazmış. bir sevgili arsız ölüm ya da berci kristin çöp masalları tadı almayı bekleyen varsa, üzülerek söylüyorum, beklememelerini tavsiye ederim. bu kitap, beklentiyle okunacak bir kitap değil çünkü. bu kitap, pılık pırtık adamların pılık pırtık öyküsünü anlatıyor. sizin diğer kitaplarla allayıp pulladığınız o beklentilerinizi taşımaz yani, biline.

    kim bu pılık pırtık adamlar dediğinizi duyar gibiyim. üç kardeş; halilhan, mesut ve hazmi sunteriler. halilhan'ın en yakın arkadaşı, can dostu, gogi. işte pılık pırtık bir öykünün pılık pırtık adamları.

    sonrası spoiler içerebilir, dikkat.

    halilhan, hayalini kurduğu zenginlik ile arasındaki tek bağ olan volvosuna adeta deli gibi aşık bir adam. sırf araba sevdasına, kardeşleriyle kurduğu şirketi batırmışlığı var.
    garip bir adam. hikayenin en pılık pırtığı belki de.
    annesine de aşık üstelik. etkilendiği bir kadında ilk olarak annesinin gözlerini görüyor. halbuki yok öyle bir şey, klasik oidipus kompleksini o kadar ince işlemiş ki yazar kitaba, hayran kaldım doğrusu.

    hikayenin ikinci en çarpıcı kahramanı bana kalırsa gogi. en yakın arkadaşı olan halilhan'la aralarında oldukça fark var. halilhan dünyaya para, aşk, araba üçgeninden bakarken gogi dünyaya değil, evrene odaklanmış vaziyette sürdürüyor hayatını. hatta, kitap içinde bir kızla olan mektuplarını okurken ufaktan vay be dedirtebilecek bir kafaya sahip olduğunu söyleyebilirim.

    gogi'den bahsi geçen kıza, "jüpiter'in yıldızlarını kopartıp size hediye şeklinde sunmak emelindeyim."

    bunların dışında, latife tekin üslubu dediğimiz bir gerçek var ve bu gerçeğin yüzü suyu hürmetine, kitapta, yukarıdaki alıntı gibi, altını çizmeye değer bir çok cümle bulacağınıza eminim.

    yalnız yine söylüyorum, beklentiler dahilinde okuyup "latife tekin çok bozmuş yok efendim aradığım tadı bulamadım" falan demeyin. bu düşüncelerle başlayabileceğiniz bir kitap olmadığını baştan söyledim. yoksulluğu uzaktan değil, ta içerden anlatan ve hatta latife tekin'in kendi deyimiyle, ‘yoksullar ülkesinin sınırlarını gösteren harita’nın kitabıdır, buzdan kılıçlar.
    okuyun, okutturun.