1. "anı yaşa", "anın keyfini çıkar" olarak çevirebileceğimiz gibi ingilizcede "seize the day" olarak bilinir.

    geçmişe takılıp kalmak bizi mutsuz eder, geleceği düşünerek yaşamak ise huzursuz eder. sadece şimdiki zamanı yaşadığımızda mutlu oluruz, hayattan zevk alırız; düsturunu güdüp hayatımın her anına yaymaya çalıştığım kavram.
    hubot
  2. carpe diem ilk kez latin edebiyatının ünlü ozanı horatius’un bir dizesinde geçen felsefedir.
    o günden bu yana ‘gününü gün et’, ‘günü anlamlı yaşa’, ‘zamanın tadını çıkar’ ya da ‘günü yakala’ gibi anlamlar yüklenerek günümüze gelmiş.

    kısaca "ben bir daha bu dünyaya gelmeyeceğim. o yüzden yaşadığım her gün benim için önemlidir. dün geçti, yarına çıkacağım bile belirsiz; oysa bu gün soluk alıyorum, gülüyorum, kısacası yaşıyorum!" dur.
  3. odes 1.11:

    tu ne quaesieris, scire nefas, quem mihi, quem tibi
    finem di dederint, leuconoe, nec babylonios
    temptaris numeros. ut melius, quidquid erit, pati.
    seu pluris hiemes seu tribuit iuppiter ultimam,
    quae nunc oppositis debilitat pumicibus mare
    tyrrhenum. sapias, vina liques et spatio brevi
    spem longam reseces. dum loquimur, fugerit invida
    aetas: carpe diem, quam minimum credula postero

    sorma leuconoe, bilmek haramdır, bana ve sana ne son biçmiş tanrılar,
    babil hesaplarını çözmeye çalışma. daha iyidir dayanmak olacak olana.
    ha yazmış alnımıza iuppiter daha birçok kış ha bu sonuncusu;
    bundan tyr denizi yitirir gücünü şimdi karşıki kayalarda,
    farkında ol, süz şarabı, zaman kısadır, umudu kes. daha konuşurken biz kaçar
    kıskanç ömür: zapt et günü, erteleyerek yarına en azı.
    zei