• youreads puanı (7.25)
  1. aynı dertten muzdarip
    ve aynı kentten yorulmuşuz
    kuşlar uçuyor hayat ne garip
    boşver sonra konuşuruz
    giydiğim tüm ceketler vücudumu sardı
    ceketlerin halini kimse sormadı
    en sevdiğim halıya kahve damladı
    bunları çabucak geçelim başka ne vardı

    üstüme gelme artık benim
    zaten koku çok ağır
    güzel kesilmiş kenarlarımla beraber
    mantarsız bi pizza gibiyim

    sanki güneş burda hiç doğmamış gibi
    herkes neden suskun sanki cenaze evi
    beni üzme bak satarım kadıköydeki evi
    gönlümü hoş tut hep burda bul beni

    sonda ülkü tamer-konuşma şiiri okunuyor.
    (başlığa kaan boşnak yazmışım el alışkanlığı)
  2. dinlerken bir bomonti içesim geldi.