1. bir dosta söylemiştim herkes biraz kendisidir diye. bazı insanlar vardır, kendileri olmak hayatın içinde olamamaktır. öyle kendileri olurlar ki onlar aptal gibi gözükürler dışarıdan. merhamet uyandırırlar insanda. onlar konuşunca insanlar susmalarını bekler. onlar masaya gelince herkes susar. onlar varken diğerleri için hayat yokmuş gibi.
    bazıları kendileri olur ve çoğunluk olan bazıları yüzden kendilerinden soģurlar.
    akıllarında sorular vardır, bir tane de cümleleri.
    sorular yalnızken yanlarındadır. cümle ise diğerleri arasında : böyle olmak istemezdim.
    diğerleri yüzenden kendi gerçeğinden kaçma isteği.
    bilinen tedavi yöntemi ; uyumak.
  2. taraflarca ilgi uyandırılmayan içerikler ifade edildiğinde, aynı taraflarca daha önceki içeriklerin hatırı söz konusu değilse ve yine taraflarca "ciddiye almamak" eylemi kar güdüyorsa söz konusu olabilen durumdur. aksi, kişiyi uzun dönemde tavsiye edilmeyen bir eziyetle tüketirken, "ciddiye alınmamak" bir anda tüketebilir.
  3. söyleyeceklerinizi yerinde söylerseniz başınıza gelmeyecek olandır. tek olay doğru yerde, doğru zamanda ve doğru şekilde söylemek.

    az ve öz olun...
  4. bir insanı sinir etmenin en başarılı yöntemi. karşısındaki insan tarafından ciddiye alınmadığını görmek birçok insanın zayıf noktasıdır. sinirleri yerinden oynatır.
  5. ilk yazı,

    en sevmediğim olaydır, karşımdaki insan kim olursa olsun kılık kıyafetine bakmadan o insanı dinlemeyi severim ama birileri benim her söylediğimi '' yav he he '' modunda dinlerse sinir olurum. ondan sonra yok çok agresif bir insansın yok neden sinirlendin arkadaş yapma sevmiyorum dedikçe daha da üstüme geliyorlar.
  6. toplumun tekdüzeliğine uymayan,tabuları aşıp sıradan formlara aykırı fikirlerle gelirseniz insanlar ciddiye almaz sizi. ciddiye alınmak neye göre değerli? üç kuruş etmeyecek insanların sizi desteklemesinin hayatınızda çok mu önemli bir yeri var? çevremizde kendine ait hayat görüşü olan ve başka düşüncelerden kendine bir şeyler katmayı bilen kaliteli insanlar olmalı zaten.
  7. ciddiye alınmamak aslında ciddiye alınıldığını gösterir. karşıdaki insan kişisi imrenme, kıskançlık, içindeki yapamama, olamama gibi kompleks duygulara esir olur ve karşısındakini ciddiye almayarak ezmeye çalışır. kendini böyle önemli hisseder. o artık önemsizleştirmelerin efendisi olmuştur. (yersek tabii)

    karşısındakini ciddiye almayan insan, kendinide ciddiye almaz. kendisine saygısı yoktur. ciddiye almamakla, dalga geçmek arasındaki versusuda bilmez.