• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (6.00)
Yazar can yücel
çok bi çocuk - can yücel
yunani bir sone

dün birden cehenneme döndü cehennem
persefone yerzüne göçtüğünden
sonbaharla dönsün de bak göreceksin
hades nasıl cennet olacak yeniden!
  1. içerek bahçen içinde defne yapraklarıydı gölgen
    hışırtılarla seyrederken üzerlerinde
    eflâtun bir fino peşinde
    loş ve nefti yılanlardı bi görünüp bi yiten…
    sarmaşıklarla sarmaş dolaş
    gece bekçisiydin geceye…
    gündüzleri başka bir ıssızlık
    ihlamur kokularıyla ikindileri
    için geçer olurdu hep…
    vaktaki -yıllar sonra doğacak kızın boyamış olmalı-
    alacalara belenmiş bir tosbağa yavrusu
    dokundu o yaz,sağ ve yalın ayağının başparmağına
    korkudan öleyazdın
    o an işte sübyan koğuşundan meşruten tahliye oldun…

    yaban topraklarının lânetli
    bir yaban domuzu gibi
    sivri burnunla sürerken
    muhacirlikten maacirliğe

    sezdirmeden sana başucunda
    bir selvi bitiyordu hiçbitme
    irzına kastı güya gökyüzünün
    akça pakça ve ebru bulutlara doğru
    tırmanıyor tırmanıyor tırmanıyordu
    yemyeşil bir metafor

    öyle serseri bir kurşun oldun ki sonunda
    dan dedin kendi kendini vurdun
    sen ki kaanun kuvvetinde bir kararnâmeyle
    çocukluktan ceffel kalem ihraç olunmuştun
    tohuma kaçsan da sersem siklerin tohumlarıyla
    savrularak atatürk bulvarında lsd avenürlerine,
    ecel denen enterpol`e acilen teslim olana dek
    çok sabıkalı ama,çok çocuk bir çocuktun
    hep o ihtiyarlamış çocuk bahçen içinde
    ve hâlâ içerek…