1. bir araştırmaya göre bebeklerin en önemli ihtiyacı, nedeniyse asıl önemli ihtiyaç olan sevgi ve bağlanmayı karşılaması.

    geçelim deneyimize. harry harlow isimli dostumuz bebek maymunları annelerinden ayırıp farklı bir kafese koyuyor. kafesin içine de telden yapılmış iki anne maymun oyuncağı koyuyor. bu oyuncaklarından birini yumuşak havluyla sarıyor, diğeriniyse sert telli haliyle bırakıyor. sadece telden oluşan oyuncak annenin memesine süt de ekliyor. iki oyuncağı da kafesin iki tarafına yerleştiriyor.
    cevap bekleyen sorumuz şu; bebek maymunlar hangisiyle daha fazla vakit geçirecek. cevap da başlıktan belli aslında. bebek maymunlar sert telli oyuncaktan sütü içtikleri gibi yumuşak annenin yanına giderek vakitlerinin çoğunu onun yanında geçiriyor.
    bu araştırma da bize dokunmak çok önemli bir şeydir,çocuklarınızı sevin, dokunun diyor.
  2. 2. dünya savaşı sonrası olabilir; bir sürü bebek ebeveynsiz kalıyor. bu bebekler için son derece uygun fiziki şartların sağlandığı ortamlar oluşturuluyor. gıda, ısı, hijyen vs. süper. ancak bir süre sonra malesef bu minik kardeşlerimiz bunca uygun ortama rağmen patır patır ölmeye başlıyorlar. araştırılıyor; bir salgın yok, bir eksik gedik yok gibi görünüyor. ancak biraz daha araştırılınca sorun seziliyor ve ortaya çıkıyor; ortamda herşey uygun da bu minik bebeklerin dokunulma ihtiyacı, farkında olunmadığı için yeterince karşılanmıyor. kısaca bu ihtiyacın "hayati" olduğu anlaşılıyor. tekrar ediyorum "bu ihtiyaç bebekler için hayati".

    biz büyükler gidip en kötü ihtimalle adamın tekiyle kavga ederek bu dokunma ihtiyacını karşılayabiliyoruz. ancak bebekler bu konuda çaresiz. yapabilecekleri tek şey ağlamak ve ağlamak. buna dokunmayla karşılık vermezsen bir süre sonra susuyor. ancak bu susma, ya gerçek bir ölüm yada psikolojik bir ölüm bence. kısaca, evet, dokunun ve sevin. yapamıyorsanız terapiye gidin, tedavi görün, sevmeyi, dokunmayı öğrenin ve sonrada dokunun sevin. bu işin başka bir yolu yok. sorun bebekte, çocukta değil, sevemeyen ebeveynde. o kadar çeşitli konularda yazılıyor çiziliyor da bütün konu da bu zaten.

    not: bir yazar arkadaşımız bu ihtiyacın niçin hayati olduğu hususunda aşağıda bulunan bir girdide soru sormuş. teferruatlı bir bilimsel yada felsefi açıklaması olabilir, bunu araştırmadım ama ben şahsi tahmin ve kanaatimi yazacağım; bebek hayatını sürdürebilmek için ebeveyn durumundaki bir yetişkine muhtaç bir varlık olduğu için, bu dış gücün varlığını hissetmenin tek yolu, bebekliğin ilk evrelerinde fiziksel olarak dokunulmak, sonraki evrelerde ise görmek (-ki bu da temas oluyor) olabilir. bu şekilde güvende ve bakılacağını teyit ediyor olabilir yada henüz anlamlandıramadığı varoluşu hususunda dış güçlerin varlığına ihtiyaç hissediyor olabilir. bir anlamda kaygısıyla başa çıkma yolu olabilir. buna cevap alamazsa umutsuzluğa kapılıp, çaresizliğin acısını sürekli yaşamaktansa yaşamaktan vazgeçiyor olabilir. bazı ebeveynler "çocuk şımarmasın" gibi bilgisizlikten kaynaklanan davranışlarla bebeklerin bu ihtiyacını sezemiyorlar ve ölme olmasa da çocukta ciddi hasar bırakıyorlar, diye düşünüyorum.
    a man
  3. yarım kalmış her kazak bu ihtiyacı hisseder. bir yerlerde üşüyen birileri vardır çünkü.
  4. keşke öpücükler biriktirilebilse. dokunuşlar da öyle. insanoğlu fazla ihtiyaç duyuyor bazen.
  5. çocuklukta yeterince tatmin edilmezse hayat boyu eksikliğini hissettiğiniz boşluğu oluşturan bir eylem. dokunmanın aslında bir eylem olması çok ilginç geliyor bana nedense, temas bedensel, fiziksel gayet bilimsel... ama akılda yer eden sadece hissiyat. bu yüzden sarılmak bizim için bu kadar vazgeçilmez, sırt sıvazlamak, eline dizine dokunmak, başını okşamak, dizine yatırmak,sevinirken de üzülürken de teselli ederken de hep bir dokunma var duygu ile ilgili
  6. özellikle son dönemde fazlasıyla böyle insanlara rastladım. kötü bir niyetlerinin olmadığını biliyorum fakat yeni tanıştığım birinin benimle haddinden fazla fiziksel temas kurması rahatsız ediyor. hatta bu kişi kız ise kendimi hiç rahat hissetmiyorum bu da benim bir eksikliğim sanırım.
  7. (#148176)

    cevap bekleyen sorulara bunun neden böyle olduğunu ekleyebilirsek sevinirim. deneyin bu sonuca ulaşmasındaki sebep araştırılmış mıdır? bebeklerdeki bu tercihin sebebi nedir?

    (#148188)

    peki ya burada? bu hayati ihtiyacın nedeni konusunda bir merak oluşmamış mıdır? dokunmak neden önemli? bebekler neden böyle bir ihtiyaca sahipler?
  8. fareler ve insanlar kitabında lennie'nin muzdarip olduğu ve bir çok canlıya zarar vermesine sebep olduğu durum.
    ve bu gerçekten bir ihtiyaçtır. su içmek, yemek yemek nasıl bir ihtiyaçsa dokunmak da öyle bir şeydir.