1. bugün (15 ocak) hayatını kaybeden the cranberries solisti.
    çok ölümlü oldu son bu aylar. "evren" olumlu "mesajlar" da göndermiyor değil ama nereye baksam ölüm var.
  2. zombie, linger şarkılarını söylerken o sihirli sesi beni her defasında büyüledi. r. ı. p. dolores.
  3. god be with you dolores.
  4. cranberries'in no need to argue albümü, hayat yolculuğumda çakıştığı anların etkisiyle beni ziyadesiyle etkilemiş albümlerden biridir. müthiş derecede lirik ode to my family, melankolik dreaming my dreams, yeat's grave gibi bir ağıt ve insana ters köşeden vuran no need to argue bugün bile eskimeyen, hala ara sıra tıngırdattığım şarkılardır.

    dolores'in şarkılarında sadece 3-4 basit akor bulunur. akorların motifi (pop müzik şarkılarının ezici çoğunluğunun aksine) dize kısmında da nakarat kısmında da aynı şekilde devam eder. bu derece basit imkanlarla bu kadar etkileyici şarkılar yazabilmek çok güçlü şekilde hissetmekle ve hissiyatı billurlaştırabilmekle - kısaca büyük bir yetenekle mümkün olur.

    ölmesine üzüldüm mü? hayır. dolores şimdi epey geride kalmış ilk gençliğimle birlikte mutlu mesut gömülüydü zaten. kendisi için zorluklarla dolu olmasına rağmen milyonlarca kişinin yüreğinde iz bırakan gurur duyulacak bir hayatı yaşadı, ne mutlu ona ve teşekkürler.