1. şey'liğin devindirici dinamiklerine deleuze'yen biçemde fokuslanıldığında virtüallik ve edimsellik olarak çatallaşmış bir yarenliğin birbirileşmesinden doğar görünüyor 'şey oluşluk'.

    deleuze'ün söylemine göre edimselliği oluşturan, düşünülebilir en küçük zamandan daha küçük zamana yayımlanmış virtüalliklerdir.

    ' edimsel olan her şey durmadan tekrar tekrar yenilenen virtüallik çemberleriyle çevrili, bunların her biri bir başka çember daha yayıyor ve hepsi edimseli çevreleyerek onun üzerinde etkide bulunuyorlar.
    virtüal bulutunun merkezinde daha üst bir düzeye ait bir virtüal var yine… her virtüal parçacık kendi virtüal kozmosuyla çevrili ve bu, sırayla her biri için sonsuza dek geçerli ' g.deleuze

    nietzsche'nin bengidönüş'ünden esinlenildiği aşikâr olan bu görüye göre bahsolunan virtüalitenin üzerinde de bulunan virtüallik bilinçdışını imliyor. devam edip deleuze şöyle diyor;

    ' edimsel nesne nasıl virtüal imgelerden ayrılamazsa virtüal imgeler de edimsel nesneden ayrılamaz. öyleyse virtüal imgeler edimsel üzerinde etkide bulunuyor. bu açıdan onlar [virtüal imgeler] çemberlerin bütünü ya da her çember üzerinde, durumların her birinde, düşünülebilir en büyük zaman tarafından belirlenmiş bir continuum’u, bir spatium’u ölçüyorlar. bu az ya da çok yayılımlı virtüal imge çemberlerine edimsel nesnenin az ya da çok derin katmanları karşılık geliyor. bunlar nesnenin bütüncül itkisini [impulsion] oluşturuyor: kendileri virtüal olan, edimsel nesnenin de onlarda virtüel hale geldiği katmanlar. '


    şöyle diyebiliriz;
    bir kalem'e uzanış eyleyişinin yekünüyle hâkimi olduğunuzu tahayyül edin. bu kaleme uzanışın bütün devindirici dinamikleri, en küçük momentlerine bile yetkin olduğunuzu, obzorve edebildiğinizi.
    karşınızda bir kaleme uzanış var, her pikselini gördüğünüz bir hareketli tablo halinde.
    uzamın her nesnesi, beyninizdeki elektriklenmeler, motor sisteminizin çalışırlığı, organlarınızın hareketleri, hepsi edimselliğe geçiyor.
    biz bu resmi izlemeye başladığımızda ilk edimselliğe geçen virtüalliklerin oluşturusu pikseller sonraki moment'e yine virtuallikler taşıyor kendi o anlığının oluşu, yerleşikliğiyle gerçekleşecek sonraki olasılıklar kaotikliğine.

    ' öyleyse düzlem virtüallerin bir edimselleşmesini belirten continuum’un(sürekliliğin) kesitlerine ve itkinin bölümlerine bağlı olarak bir düzlemler çokluğuna bölünüyor. ama virtüale götüren yola bağlı olarak tüm düzlemler birleşiyor. ' deleuze


    bengidönüş'ün ve güç istenci'nin irdelenmesi olarak görülebilecek, deleuze'ün bu virtüal ve edimsel'i gibi irdelemeler gereklidir. zirâ felsefe'nin nihayetini işaret eden nietzsche'nin nihailerde gezinen güç istenci çekicinden daha sert bir çekiç yoktur. felsefe'ye kalan, bu çekicin darbeleri altında onun nasıl işlediğini çözmektir. her vuruşunda, her geri gidişinde bunu nasıl yaptığını ve yaptıklarının analizi neticesinde biz'e biz'i anlatışındaki sahih biz'i görmek.
    hakikât güç istencinin dinamiğinde yatmakta. ve görülür bir hakikât bu.
    deleuze'ün bu virtüal edimsel irdelemesinden ya da bahsettiğimiz kaleme uzanış'tan, yönelimselliği farkındalıklı bilinçce yönelimselleşen yön'ün devindiricisini çıkardığımızda işte nietzsche'nin istediği güç istenci, hakikât ortaya çıkıyor. kendiliğindensizlik bu işleyişin virüsü. her tarafına hızla yayılmaya devam eden insanlığın.
    bu virüsün uyuşturduğu bedenimizi uyandırmak için biteviye işlevsel bir çekicin darbelerinden daha öte ne yapılabilir ki?