1. insan psikolojisiyle açıklanabilecek bir durumdur.
    bu "bilmeme" durumunu ancak kısa süreliğine, elindekinin değerini, senin için anlamını kafanda ölçüp biçerek, eğer senin olmasaydı olabilecekleri düşünerek vs. değiştirebilirsin.

    kimse başımı sokacak bir evim var diye sürekli sokaklarda sırıtarak dolaşmaz. ancak ve ancak ne zaman ki evsiz kalırsın o zaman hayıflanırsın. ne zaman ki uzun zaman sonra evine adım atarsın o zaman "evim evim güzel evim" dersin.

    ne yazık ki bu değişmez bir gerçektir.
  2. " kaybedince anlamak" şeklinde devam eden olaylar zinciri. ama "kaçan balık büyük olur"la birleşince bi çelişki yaratmıyor değil. belki de kaybettik diye değere binmiştir?
    abi
  3. kaybedenler kulübü 'nde bu konuyla ilgili şöyle bir cümle geçer:
    rutine dönüşen her şey sıkıcıdır. bu yüzden komşunun bahçesindeki çimen bize her zaman daha yeşil gelir, her zaman.
    god
  4. insanın açlığı mı desem, nankörlüğümü desem, cepte sayması mı desem...

    hepsini topluyor ve insanın aptallığı diyorum. ben de bir zamanlar böyle aptallıklar yapardım. insan saçma bir şeyler yapmadan kıymet bilmiyor malesef.