1. zihinsel fenomene fiziksel süreçlerin yol açtığı ama zihinselliğin beynin fiziksel mekaniklerini harekete geçirememesi durumu. nam-ı diğer, gölgegörüncülük.

    ' sabit içsel huzur ve uyumlu bir yetenek talebinin çok belirgin olduğu insanlar vardır ki herhangi bir amaç yönelimli eylem onlara ters gelir. onlar süregelen armonik akortlardan oluşan, yapısal, devingen bir ezginin işaretini taşımayan bir müzik parçasına benzerler. dışarıdan gelebilecek herhangi bir harekette, kayıkları, armonik ahenk denizinde hemen yeni bir denge kazanır. modern insanlar, bir şey olmayan, ama bir şey olmadıkları onlara söylenmeyen bu kişilerle karşılaşma konusunda özellikle sabırsızdırlar. bazı ruh hallerinde, yine de varlıkları şu sıra dışı soruyu uyandırır: neden ezgi olsun ki? yaşam kendisini huzur içersinde derin bir gölde yansıtınca neden tatmin olmuyoruz?

    çalkantının ortasında kendi içinde bu kadar huzur ve neşe içersinde yaşayan ve goethe gibi kendisine ' en iyisi içinde yaşadığım ve dünyaya karşı geliştiğim ve elimden, ateşle kılıçla alamayacakları derin sessizlik ' diyen bir insana ne kadar az rastlayabiliyoruz? '

    friedrich wilhelm nietzsche - menschliches allzumenschliches