1. ersen ve dadaşlar grubunun meşhur ersen'i. 1980 sonrası (bizim jenerasyon tarafından) karikatürize bir şarkıcı olarak hatırlansa da '80 öncesi çok kaliteli işler yapan bir müzisyen ve yorumcudur. pek bilinmese de, keman ve gitar çalar.

    '80 öncesi '70'ler dönemini de ikiye ayırmamız mümkün. ilk başta moğollar ile olan dönemi, sonra da dünya müzik tarihinde bile ilginç bir şekilde cem karaca ile yaptıkları grup değiş tokuşu sonucunda üyesi olduğu kardaşlar dönemi. görüldüğü gibi bu dönemde cahit berkay, taner öngür, fehimhan uğurdemir gibi türk rock müziğinin efsane isimleri ile çalışmış. bu sayede bir karacaoğlan eseri ve neşet ertaş derlemesi olan bir ayrılık, bir yoksulluk, bir ölüm, pir sultan abdal eseri ve ali ekber çiçek derlemesi olan gafil gezme şaşkın, aşık mahzuni şerif eseri olan zalim, ahmet muhip dranas şiiri olan olvido gibi eserleri neredeyse mükemmel bir şekilde anadolu rock'a uyarlamıştır. '80 öncesi eserleri, anadolu rock için bir hazine sayılabilir. '80 sonrası ise hem memleketin girdiği yozlaşma hem de ekmek derdi sebebi ile populist eserlere yönelmiştir. hatta arada arabesk bir albüm bile çıkarmıştır.

    neticede bana göre anadolu rock alanında özellikle '80 öncesi dönemi baz alırsak en sağlam bir kaç rock vokalden biridir diyebilirim.