1. sabah sabah farkına vardığım durum şöyle ki ;

    1-doğarken ve ölürken yalnızız,
    2-yaşarken aldığımız kararları bireysel alıyoruz kararların sonuçları ile yalnız yüzleşiyoruz,
    3-eğitimin her aşaması bireysel .
    4-allah'a inanan birisi olarak günah ve sevap bireysel dolayısıyla ölümden sonra ki yargılanmada da yalnız olacağımız belliyken.

    niye iki kişi yaşamaya, niye yine aynı yalnızlık içerisinde olacak bir kişinin bizim doğrularımıza veya yanlışlarımıza göre yaşamasını bekliyoruz ki. niye hayatın getirecekleri ile tek başımıza yüzleşmekten çekiniyoruz. niye korkuyoruz yalnızlıktan bu kadar.(bkz: kafamda deli sorular)

    her zaman yalnız değil miyiz o zaman iki kişi yaşamaya aşka falan gerek yok.
    bırakın bu saçma sapan düşünceleri farkına varın dünyanın yavaş yavaş biten güzelliklerinin. belki farkına varırsanız, biten şeyler güzellikler olmaz artık.
  2. yalnız ölüyoruz durum bu.
  3. evet belki yalnız ölünüyor fakat mühim olan bu değil önemli olan ölene dek yalnız bırakmamak yalnız kalmamak. düştüğünde elinden tutup kaldırmak. başarılarına da üzüntüsüne de ortak olmak. insan ömrü kısa niçin iki kişilik bir hayat yaşamayalım ki ?
  4. gereksiz olan evlilik değil, onun içini boşaltan insanlar.
  5. her zaman yalniz degiliz. eger bir gün kimsesiz kalirsaniz, yalniz olmanin ne demek olduğunu o zaman anlarsiniz. evlilik, cok fazla geleneksellestirilen ve gerçekten içi boşaltılan bir kavram. ne olacak, evlenirsin, herkes evleniyor. ama evlilik aslinda ne bir imzadir ne de bir sevişme izni. evlilik söz verebilmektir. ben yalniz yasayabilecek bir varlik degilim. her zaman sirtimi dayayacak birine ihtiyacim var ve ben seni yalnizligimi omur boyu giderecek insan olarak seçiyorum demektir. bu yüzden hayat arkadaşı denir.
  6. gereksizlik, o şeye karşı ihtiyacınız olup olmamasıyla ilgili belki de... yani, eğer ihtiyacınız var ise sizin için gereklidir, yoksa gereksizdir.
    orta halli mali duruma sahipseniz, tek kişiyseniz ve güzel bir arabanız var ise, maliyet analizi yaptığınızda ikincisi size gereksiz gelecektir. bu mantıklı bir yaklaşım olarak kabul görür.
    ama aynı şartlarda arabalar sizin hobiniz ise ikincisine sahip olmak mantıklı mı yoksa değil mi sorusunu sormayacaksınız kendinize... sormamak için elinizden geleni yapacaksınız. ancak bu soruyu sormasanız da o ikinci arabayı alamayacaksınız, maddi durumunuzdan dolayı. bu da sizi mutsuz edecek. sonrasında başarılı olanlar kendi aracıyla mutlu olmaya çalışacak. diğerleri (başaramayanlar) ikinciyi alamadıkları için ilkinden soğuyacak.
    evlilik gereksiz değildir. aslında tam da bu yüzyıl için en gerekli birlikteliktir aslında. bu birlikteliği gereksiz hale getiren şey, birlikteliğin bireyleridir. aslında temel olarak evliliği gereksiz görenler bu birlikteliğin bireyleri de değildir... bu birlikteliğe sahip olmayıp, sahip olanların sorunlarına bakarak etkilenenlerdir.
    bu tanımlamaya bakarak her şey gereksiz ve her şey gerekli olabilir.
    bu başlık şöyle olmalıydı: evlilik, kime göre gerekli, kime göre gereksizdir?
    saygılarımla,