1. sürekli varoluş problemleri çekmekte olan beni, kendisinin müthiş büyüklüğünü düşündükçe iyice dipsiz kuyulara sürükleyen muazzam yapı.

    sonra aklına düşüyor insanın bunca saçmalık; ev, araba, iş, sevgili, evlilik, pahalı mekanlar, mal, mülk, egolar, siyaset, savaşlar, gökdelenler, zulümler, zalimler, ölenler, öldürülenler...

    nasıl böyle yalanlar içinde yaşıyoruz, nasıl bir döngünün değersiz halkalarıyız?

    dünyayı öyle yalandan bir silik noktaya çevirmişiz ki, bunu oluşturan bizler olmamıza rağmen birbirimizi öldürmeden ve intihar etmeden duramıyoruz.

    neler oluyor diğer galaksilerde*, evrenin uzak köşelerinde neler dönüyor?

    ne işimiz var lan bizim burada?

    o zifiri karanlıkta kayboluyorum.

    bir yandan çok da rahatlatıyor ama. evrende nötrino zerresi kadar bir noktada yaşayıp, kendini bir halt zanneden et kafalılara gülüyorum.

    sorunlarım küçülüyor, hayatı çok önemsememeye başlıyorum.

    benimkisi de böyle bir paradoks işte amına koyim.
  2. termodinamik olarak bakıldığında adiabatic* bir sistemdir.
  3. yaşı 13,5 ile 14 milyar yıl arasındadır. yaşı ile bir insan ömrü kıyaslandığı zaman buradaki varlığımızın ne denli "değersiz" olduğu anlaşılabilir. buna rağmen sırlarını çözmek için nice insan ömrünü harcamıştır.
  4. yaşı 432.043.200.000.000.000 saniye olan yuvamız. bu şekilde yazınca hiç 13.7 milyar yıl gibi görünmüyor ama hesaplayınca çıkan sonuç bu...
  5. yaşı ortalama insan ömrü ile kıyaslanamayacak kadar büyük über/hiper oluşum. sınırı konamıyor o kadar geniş (ve sürekli genişliyor), boyutu bilinmiyor. ve biz şu ahir ömrümüzde mehtabında demlendiğimiz, dibimizdeki ayı bile göremeyeceğiz. bakın bu gerçekten ama gerçekten büyük bir dramdır.

    (bkz: houston we have a problem)
  6. ünlü fizikçi, bilim insanı roger penrose'un hesabına göre tesadüfen oluşabilme ihtimali 10^10^123'te 1'dir (imkansız gibi bir şey.).