• izledim
    • izlemek istiyorum
  • youreads puanı (8.50)
exils - tony gatlif
tony gatlif, iki genç parisli'ye, zano ve naima'ya, fransa'dan cezayir'e olan yolculuklarında zano'nun ailesinin yıllar önce geçtikleri yolu, bu kez tersten izlerlerken eşlik ediyor. iki arkadaş, müzikle iki diyarın şiirini kavuştururken kimliklerini ve dünya üzerindeki yerlerini yeniden belirliyorlar. yolda olmanın ve yol almanın baştan çıkarıcı büyüsünü tensel arzular ve kimlik arayışıyla harmanlayan exils, tony gatlif'e 2004 yılında cannes'da en iyi yönetmen dalında ilk ödülünü kazandırdı. [alıntıdır]
  1. başka türlü bir şey istediğimde yadıma düşen nazende gatlif filmi. bu istek, bu acıyla konuşamamak bir o kadar da tezatlıdır filmin içeriği düşünülünce. zano, köklerine dönmeye, hiç görmediği memleketine sürgün edilmeye hasretken, ben tutsak olduğum 'toprağımda' ait olmadığımı bildiğim bir yere gitmek isterken buluyorum kendimi. yine de bir açıdan sürgün olmak demek sanırım bu çünkü:

    ''yok sayılanlardan bahsetmenin zamanıdır, hata yapanlardan konuşmanın vaktidir, var olmayanları sormak önemlidir ki onlar demokrasiden yoksun yaşadılar. demokrasi tecavüze uğruyor! acil demokrasi!”

    !---- spoiler ----!

    zano ve naima’nın ''hurma ağaçlarının ötesindeki'' cezayir'e ulaştıkları ilk andaki sahne, bir şeyi özlemenin mümkün olan en yalın şekilde somutlaştırılmış halidir. zano'dan çok naime'ye aşık oldum ben, hiçbir şeye ait olmadığını söyler bu kadın, öyledir de. lubna azabal'ın inanılmaz oyunculuğunun payı yadsınamaz tabi. bu arada amatör oyuncularla, çingenelerle, gezginlerle çekilmiş bir filmdir exils, gerçek sürgünlerle. yol filmi gibi ama atmosfer bambaşka. gatlif'in müziklerinden bahsetmeden de olmaz, sanki müziği hayata dökmeye çalışmış. sonra görüntü müziği içine almış, sonra cezayir'e gitmişler. orada dans etmişler, dans ağıta dönmüş, ağıt unutmak istemediğimizi hatırlatmış; ''bizi terk edenler daima bize geri dönmüş''.

    !---- spoiler ----!

    keşif filmi demek geliyor içimden, ama yaftası olmayan bir film exils. biraz yavaş, huzurlu, mutlu bir saat kırk beş dakikalık bir kaçış. bu da ilk ses:

    exils