• youreads puanı (9.00)
  1. bana böyle coverlarla gelin dedirtir. nazan öncel yorumunuda beğeniyorum ama bu bambaşka bir sey olmuş. çok içten ve samimi.
    gulce
  2. "günlerdir kapımı kimseler çalmıyor
    göğsümden içeri yokluğun sızıyor
    bir demlik çayım var
    tütünüm de geçiyor

    duvarlara yazdığım her cümle ağlıyor
    evlerin ışıkları tek tek sönüyor
    bu ev bu nağmeler peşimi bırakmıyor
    geceler kara tren
    geceler
    yüklüyor bana seni
    geceler
    bende bir resmin var yüzüme bakmıyor"
  3. aaah ah.. bir arkadaşım, henüz yeni tanışmışken bu şarkıyı bilip bilmediğimi sormuştu. ardından gözleri dolmuştu. ondandır yeri ayrı bende. bendeki ismine selam olsun..
  4. bir ay kadar önce, uzun bir aradan sonra yolum ankara'ya düştü. iş güç bitince önce bi ata'da iskender yiyelim dedik. masalara gitti gözüm durmadan, insanlar daha sakin ya da ne bileyim daha bir dinleyici gibiydiler bizim buraların aksine.

    kalktık...kocatepe'de otoparka; yola koyulucaz. dedim benim sokağı bir görsek de dönsek ya, olmaz mı? hemen şurda...bilenler vardır, kumrular, kaymakamlığın yanı adnan ötüken kütüphanesi, köşeden dönüverince hemen o sokak; ağaçlı...iki yanı eski meclis lojmanları...güvenpark'tan geçtik önce, sonra minibüslerin arasından insan selini yara yara kumrulara...olup bitenlerden sonra hiç gelmemiş, geçmemiştim...içim acıdı, acıdı ve kanadı...kimse birbirine hatırlatmadı, kimse ağzını açmadı, yavaşça sustuk ve yürüdük...bi fotoğrafını çekeyim şu sokağın dedim, "aman ha, yarın bir gün bir bomba da burada patlasa direkt üzerimize kalır"; olsun, çektim iki kare...

    kocatepe'ye giderken kızılırmak'tan geçtik, duvarda "manuş baba, 15 ekim'de, nefes'te"...kalmak ne mümkün, gitsen ayrı dert...

    ankara'nın en güzel tarafı istanbul'a dönüşü derler ya, halt etmişler.
    mesut