1. gülerken yüzün
    dem çeken bir güvercinin sesini
    için için büyüyen çimenleri
    baharda lunaparkı, bayram yerini
    ve alışkanlıklar dışında her şeyi

    gülerken yüzün
    aşıyor geçmişin acılarını
    kendini yarına değiştiriyor

    gülerken yüzün
    sanki çarmıhını kırmışsın
    senin ve ardından geleceklerin
    aylası alnına düşmüş gecenin
    oturmuş ağlıyor kendisi

    bunu öyle candan öyle yürekten
    öyle bir tutkuyla istiyorum ki
    aklımda hep öyle kalmalısın