1. başkalarının hayatınızda size yaptığı yanlışlardan dolayı tüm insanları öyle sanmanız.
    hiç kimseye bu şekilde yaklaşmadığım ve yaklaşmayacağım için içim rahat bu konuda....
    başkalarına yaptıklarından dolayı güvenemiyorsunuz diye her insanı öyle sanmayın....
    her insana iyi bir insan diye güvenerek yaklaşırım sonunda ne olursa olsun....
  2. başkasına güven duymamak bir yere kadar da insanın kendine güven duymaması bitirir.
  3. bir laf vardır; pezevenk yar güvenmez, hırsız mal güvenmez. işte insanın kendisi yalan söyleyince, başkasına güvenemez. neden karşıdaki de yalan söylemesin ki?
  4. 4 yıl kadar önce kendini ortaya çıkaran his.
    sadece ilişki açısından değil ama. öyle ergen muhabbetine girecek değilim. gerek sosyal gerek ailesel olarak her türlü güven duygum mevcut bir durumdan dolayı kalıcı olarak yok oldu. (şuan kalıcı görünüyor) insanları iyi analiz edemediğim dönemlerden kaynaklı da olabilir tabi bu.
    ama çok boktan bir his olduğunu söyleyebilirim..

    edit : cümleyi batırmışım.
  5. hastalık derecesine ulaşabilen bir sorun.
  6. hastalıktır ve zamanla, tecrübeler ile bir kişilik kalıntısı haline gelir. bazen içten gelir, bazen ise kişilerin davranış ve tutumları ile doğru orantılı olarak gelişir.

    kendimi keskin sınırlar içinde tanımlayamıyorum fakat genel olarak çok daha iyi anlayana, tanıyana kadar bir saklanma halini, güvensizliğini yaşıyorum.

    hatta yakın olduğum halde hala derinlemesine açılamadığım insanlar ile dolu hayatım. bu nokta tamamen içsel, bir şeylerin eksik olduğunu biliyor ve tanımlayamıyorum. bunun sonucu ise kendimi saklamak oluyor.

    hepimiz eviriyor ve zamanla evriliyoruz. beni de eviren canlılara selam olsun, sayenizde daha güvende hissediyorum.
  7. güvensizlik duygusu zekamın hafife alınmasıyla başlıyor bende. ufak bir kaç ayrıntıyı kimse önemsemez belki ama benim lanet olasıca beynim çöpe atmayıp tutuyor işte onları. günler sonra hatta aylar sonra o ayrıntıları çürüten bir olay yaşandığında ben engel olamadan kıyaslaması bitmiş oluyor.

    evet engel olmak istiyorum çünkü bu yönüm huzurumu kaçırıyor. bazı şeyleri fark etmeden tadını çıkartmak istiyorum ama bu yönüm, o küçük sinekleri gözümün içine sokup duruyor. e haliyle mide de bulanıyor. böyle birkaç küçük yalan yakaladığımda kimsenin yüzüne vuracak değilim elbette. tabii benden güven duymamı beklemedikleri sürece.

    lafın kısası; söylediğiniz yalanları bir yere not edin ve daima ona göre davranın. karşınızdaki kişi ara sıra sordukça o yalanı hatırlayıp cevap vermeyin. yakalanmak istemiyorsanız gerçeği unutup söylediğiniz yalana inanacaksınız. işin sırrı bu bence. yakalanmayıp huzur bozmamanız dileğiyle... hadi kolay gelsin.
  8. güvensizliğime de güvenmiyorum... (hastalık ötesi..)
  9. bugün işe giderken yolda kendi kendime güveni düşündüm. ne olursa olsun yine de güven insanlara dedim.

    hayatımda üç kişi tarafından çok ağır darbe aldım.

    etrafıma bakıyorum herkes akıllı bir ben salağım. teşekkürler.
    ozumm