1. "kart sahibi yakınımdır", "kartviziti size getiren kişinin işini görün" anlamında bir tümce. türkiye'de özellikle 80'li yıllardan itibaren ayyuka çıkan kayırmacılık eylemlerinin vücut bulmuş hali.
    ugo
  2. biz işe ilk girerken sadece istanbul'da ihtiyaç olduğu söylendi. o yüzden 5 yıl istanbul'da çalışmayı taahhüt eden belge imzalatıldı. 6 ay sonrasında hamili kart yakini olanlar ankara ve izmir'e tayin olabildi. ben zaten tayin istemiyordum ama aynı zamanda hamili kart yakini olmadığım da ortaya çıkmış oldu. durup dururken enayi konumuna düştüm, yok yahu ben zaten istemiyorum, -tabi tabi repliklerine maruz kaldım.

    hamili kart yakini olmanın da hakkını vermek lazım, mesala tayin isteyeceksin, bölge değiştirmek isteyeceksin, ne bileyim cam kenarı masa ayarlayacaksın, çaycıyı, şoförü tehdit edeceksin, serviste aynı yere oturup parsel yapacaksın falan öyle boş durmakla, işini yapmakla olmaz zor iş azizim. allah kolaylık versin.
    abi
  3. nedenini bilmediğim bir şekilde "ı" daha çok "ii" olarak telaffuz edilirdi, "yakiinimdir". müdür odalarında da dolma kalem, sümen falan vardı bir de. semranın papatyaları vardı sonra, bak bir kart neler hatırlattı...

    aklıma düşen : memleket öyle bir hal aldı ki işinde gücünde torpil kullanmanın kılıfını artık herkes "ben torpil yaptırmazsam hakkım yenilecek" diye açıklamakta buluyor, iyiki yoktu o kartlarımız iyiki de kullanmadık kimsenin de yakiini olmadık.
    mesele karta sahip olamamak değil yeğeeen o kart eline geçse de kullanmamak.
    mesut
  4. böyle kart verebilecek yakınlarımız olmadığı için tüm mülakatlarda elendik, kaç kapıdan geri çevirildik bilmiyorum.