1. öncelikle elimizdeki en iyi ses sistemiyle, en kaliteli şekilde dinlenilmesi gereken albüm. her nota çok kıymetli. albümde boş parça yok.

    gitarda guthrie govan her zamanki gibi. basta nick beggs’i her duyduğum hissettiğim an mutlu oldum. davulda marco minnemann da her zamanki gibi. adam holzman tuşu olan şeyleri çalmış. steven wilson’da her şeyi yapmış.
    albümün konusu steven’ın etkilendiği bir olayla paralel gidiyor. londa’da kimsenin farkına varmadığı, 2 yıl boyunca arayıp sormadığı bir kadının ölü bulunması. steven abi etkileniyor olaydan başlıyor albüme.

    first regret / 3 years older: güzel piyano partisyonları olan bir parça. inişli çıkışlı bir parça. sakin başlıyor, çıldırıyor, tekrar yumuşuyor. bas gitara ayrıca dikkat edilmesi lazım. sakin sakin giderken, tam sıkacakken 6.50 civarında gaza gelmesi, bir uyandırması, devamında mükemmel piyanosuyla benim için tamam… 9.24’teki klavye solosu nedense bana direkt deep purple soundunu hatırlattı.

    hand cannot erase: albümle aynı adı taşıyan parçamız. albümün geneline uygun, çok fazla bir esprisi olmayan parça. enstrümantal kısımları çok güzel tanıtım videosu fon müziği olur.

    perfect life: albümün ilk video çekilen parçası. ilk çıktığında öyle çok beğenmesem de albümü dinlerken daha tatlı geldi. söyleyecek pek bir şey yok.

    routine: burda ninet tayep demeden geçemem. sakin bir şarkı. sözler önemli. rutinin şarkısı olur mu demiştim, oluyormuş. 3.00’da yeni parça başlıyor gibi hissettim ben. farklı lezzetler de burdan sonra başlıyor zaten. guthrie’nin attığı solo ve ninet’in muhteşem vokali benim için albümün en güzel parçalarından birisi olmasını sağlıyor.

    home invasion / regret #9 : 11 dakika 30 saniyelik parça. sağlam girişiyle ve apaksak ritmiyle dikkat çekiyor hemen. gitarlar bence çok güzel. bas gitar çok tatlı. garip ve güzel bir solosu var. başları moog devamı gitar solosu olsa gerek.

    transience: albümün en kısa parçası. ancestral’a hazırlık diyebiliriz.

    ancestral: 10/10. steven wilson bence her şeyi bu parçada toplamış. uzun yıllar unutulmayacak bir parça olur umarım. ben çok beğendim.

    happy returns / ascendant here on: albümün kapanış şarkısı. albüme yakışan güzel bir son olmuş. güzel bir solosu var. yağmur sesleriyle bitiyor.

    genel olarak benim albüme puanım 9/10. ninet tayeb ile tanışmamı sağladı. o açıdan ayrıca güzel oldu.

    ancestral da benim için raider ii, collecting space, luminol, drive home gibi steven klasikleri arasına girmeyi başarıyor.