• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.00)
harita metod defteri - murathan mungan
geçmişi yalnızca ondan bir şey inşa edecekseniz anmalısınız," demiş eski ustalardan biri. ben kendi payıma geçmişimden bunu yapmaya çalıştığımı söyleyebilirim. ömrünün yıllarla ölçülen süresi "kaç ortalı" olursa olsun, yaşamı boyunca kendine çizdiği yol haritasını izleyerek bıkmadan usanmadan ders çalışan, elinden kolundan, kucağından defter, kitap, kalem eksik olmayan "bir çocuğun" anılarını yazdığı kitaba harita metod defteri adının yakışacağını düşündüm. umarım okunması, yaşanmasından daha güzel bir hayatın kitabı olmuştur.
  1. mungan'ın çocukluk hikayelerini anlattığı kitaptır
  2. içinde buruk bir oyuncak tren hikayesi geçer ki, insanın çocuk da olsa insandan korkması gerektiğini bir kez daha mıhlar akla.
    pinot
  3. henüz okuyamadım okunacaklar rafımda beklemekte, ancak şunu söyleyebilirim ki bence harita metod defterinden önce paranın cinlerinin okunması gerekir.

    çünkü paranın cinleri daha erken yazılmış bir murathan mungan - çocukluk anlatısı. bunun için bir "ön eser" olduğunu düşünüyorum.

    bu sene yaptığı yazdıklarımın etrafında söyleşilerinde de biraz bundan bahsediyor kendisi.
  4. murathan mungan'ın çocukluk anıları ama bir anı kitabı yerine bir roman gibi de okunuyor. çok güzel bir anlatımı var yine, "yazsam roman olur" sözünü kanıtlayan hayatını bize çok süslü olmayan ama kesinlikle etkileyici bulduğum cümlelerle anlatmış.

    bu kitapta; psikolojik yönden kendini çok iyi analiz etmiş bir yazar olarak gördüm mungan'ı. mütevazi genelde, yeri geliyor "hayır kardeşim tabi ki böyle, gurur duyuyorum üstelik" anlamında çıkışları da oluyor. kendi hakkında, öz eleştirileri var. bence kendiyle her zaman barışık olmasını da gösteriyor bunlar.

    kitap kalın, o kadar sayfa anı okunur mu diye düşünebilir insan ama anlatımı keyifli, konular merak uyandırıcı, dediğim gibi roman gibi, film gibi bir çocukluk/hayat geçirmiş denebilir. ben çok ilgi çekici buldum. herkesin hayatını merak ettiğimden değil, murathan mungan'ın bu nasıl anlatabildiğini merak ettiğimden...

    mungan kitaplarını biraz okuduysanız biraz yakın bulduysanız kesinlikle çok seveceksiniz.

    aslında seni beni bizi de anlatan, hayatla ilgili çıkarımlarından da alıntı yapayım;

    *
    "hakikatlerin görünenlerde değil, gizlenenlerde saklı olduğunu düşünür; saklanmış her gerçeğin önce sahibinin hayatını tükettiğini; kişiyi örtülü bir kimlikle ödünç bir hayat yaşamaya mahkum ettiğini öğrenirsiniz"

    *
    "her hayat hikayesi denize doğru ilerleyen bir nehrin yol boyu kendisine katılan sularla çoğalması gibi, çevremizdekilerin hayatlarıyla çeşitlenip zenginleşir; onları yalnızca anmak bile, yaşadıklarımıza adeta başka türlü bir sahicilik kazandırır."

    *
    belleğimizin yaşadığımız onca olay içinde yalnızca bazılarını kayıt altına almasının nedeninin, sadece bir hacim, bir depolama kapasitesi sorunu olmadığına inanırım. bir olayı belleğimizde diri tutan şey, onun bizde uyandırdığıduyguların bıraktığı izin gücüdür."

    *
    "birçok insanın yaşamında görüldüğü gibi, diğer duygular zaman içinde eriyip giderken bir tek ucu çocukluk bağlarına kadar giden sevginizin hatırası kalır. bu, aynı zamanda hayat karşısında tarafsızlık kazanmaktır."