• okudum
    • okuyorum
    • okumak istiyorum
  • youreads puanı (8.36)
Yazar ahmed arif
hasretinden prangalar eskittim - ahmed arif
hasretinden prangalar eskittim, ilk kez 1968 yılında yayımlandı. o tarihten günümüze defalarca baskı yaptı. birbirini takip eden birkaç kuşak sosyalist ve devrimcinin ellerinde, sözlerinde ve şarkılarındaydı. birçok kişinin acı tatlı hatıralarında unutulmaz, özel bir yeri oldu. ahmed arif şiirleri bizce, hem şairin kendi kuşağının hem de ardından 68-78 kuşaklarının memleket ve halk sevgisini, isyancı ruhunu ve başkaldırı etiğini simgeliyor. kitabın bu 40. yıl özel basımıyla ahmed arif`in dizeleriyle, eski kuşaklara bir kırmızı karanfil vermek istedik. daha da önemlisi, gözlerden silinmeye çalışıldıkları bu çağda, bu fikirleri ve değerleri genç okurlara taşımak, hatırlatmak istedik. ahmed arif (1927-1991) diyarbakır doğumludur. ortaöğrenimini afyon lisesi`nde tamamladı. ankara üniversitesi dil ve tarih coğrafya fakültesi`nde felsefe eğitimi yaparken ceza yasası`nın 141. ve 142. maddelerine aykırı eylemde bulunma savıyla ilki 1950, ikincisi 1952-53 olmak üzere iki kez tutuklandığından öğrenimini tamamlama olanağı bulamadı. çeşitli ankara gazetelerinde çalıştı. şiirleri 1944-55 arasında dönemin dergilerinde yayımlandı. ilk ve tek şiir kitabı hasretinden prangalar eskittim 1968`de basıldı. günümüze kadar defalarca baskı yapan kitap, başta 68 ve 78 döneminin sosyal muhalefet hareketleri olmak üzere geniş bir okur kesimi tarafından benimsendi ve bir klasik haline geldi. (kitap bilgileri idefix'den alınmıştır.)
  1. seni, anlatabilmek seni.
    iyi çocuklara, kahramanlara.
    seni anlatabilmek seni,
    namussuza, halden bilmeze,
    kahpe yalana.

    art arda kaç zemheri,
    kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.
    dışarıda gürül gürül akan bir dünya...
    bir ben uyumadım,
    kaç leylim bahar,
    hasretinden prangalar eskittim.
    saçlarına kan gülleri takayım,
    bir o yana
    bir bu yana...

    seni bağırabilsem seni,
    dipsiz kuyulara,
    akan yıldıza,
    bir kibrit çöpüne varana,
    okyanusun en ıssız dalgasına
    düşmüş bir kibrit çöpüne.

    yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,
    yitirmiş öpücükleri,
    payı yok, apansız inen akşamlardan,
    bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,
    seni anlatabilsem seni...
    yokluğun, cehennemin öbür adıdır
    üşüyorum, kapama gözlerini...


    (bkz: ahmed arif)
    abi
  2. bunca hasret leylâ erbil'eymiş, o muazzam şiirler ona yazılmış meğersem. öte yandan kendi yazdıklarını da paylaşsa iyi olurmuş. leylim leylim...

    "sabah gözlerimi sana açarım. akşam, uykularımı senden alırım. nereye, ne yana dönsem karşımda mutluluğun o harikulade başdönmesini bulurum. böyleyken gene de şükretmem halime, hergelelik, açgözlülük eder, seni üzerim. aklıma gelmezki seni usandırır, sana gına getiririm. sana dert, sana ağırlık sana sıkıntı olurum. nemsin be? sevgili, dost, yâr, arkadaş... hepsi. en çok da en ilk de leylâsın bana. bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın. uçan kuşum, akan suyumsun. seni anlatabilmek seni. ben cehennem çarklarından kurtuldum. üşüyorum kapama gözlerini..."
    mutlu
  3. sevdicegime aldığım ilk hediye. okuduğum ilk siir kitabi. ahmet arif amca sizin gibiler yok artık.
  4. kahvaltımı bu muhteşem şiirle yaptım sayenizde. lokmalar boğazıma dizildi ya, varsın olsun.

    "bir ben uyumadım." diyor ya hani, bütün benliğimi buluyorum o dizede.
  5. ahmed arif'in tek şiir kitabı. yıllar sonra leylim leylim'in de yayınlanmasıyla tamamlandı benim için.
    düşünün ki şu seslenişler var kitapta;

    "ömrümün sebebi, ustam, sevgilim,
    yaran derine gitmiş,
    fitil tutmaz, bilirim."

    "gel etme, ay karanlık."

    "düşme!
    ölürüm...
    gözlerinden, gözlerinden olurum."

    "üşüyorum,kapama gözlerini."
  6. dün yarım saatte, 1989 yılındaki 23. basımı tekrardan okudum. kütüphanemin köşesinde duruyordu epeydir. -ki önceden yine okumuştum- elimdeki kitabı bitirince, can sıkıntısından aldım okudum tekrardan. sevdiğim şiirleri tekrar tekrar beynime kazıdım. şu anda piyasada kaçıncı baskı var bilmiyorum ama bendeki baskının son sayfalarında cemal süreya'nın ahmed arif ile ilgili güzel bir yazısı; yılmaz gruda'nın da yine ahmed arif ile ilgili güzel bir şiiri bulunmakta. onları unutmuş olan bana güzel bir hatırlatma oldu böylelikle.

    seviyoruz ahmed arif'i! seviyoruz anadolu'yu!
  7. ahmed arif in tüm şiirlerinin yer aldığı nasıl yani hepsi bu mudur dedirten tadı damakta kalan muhteşem şiir kitabı