1. hawai'li dr. dr.ihaleakala hew len’'in evrenin çekim yasasını kullanarak geliştiridiği teknik.
    bu tekniğin seni seviyorum, özür dilerim, lütfen beni affet, teşekkür ederim. cümleleriyle 4 kalıptan oluşur.

    hawai'de bir akıl hastanesinde artık ümit kesilmiş ve tehlikeli akıl hastaları tedavi görmekteymiş. personel sık sık izin almakta, gelen doktorlar bir aydan fazla çalışmamaktaymış. dr. hew len. buraya tayin olunca 9 ay boyunca hastaları hiç görmemiş ve onlara tedaviyi sadece hasta dosyaları üzerinden bu teknikle yapmış.

    yoga gibi belki bir arınma tekniğidir. belki bir meditasyon şeklidir. sıradışı ilginç bir teknik.
    tekniğin dört kalıbı şu şekilde anlatılmış.

    “senden özür dilerim”– bugüne dek kendimize yaşattığımız kötü-üzücü anlar ve olaylar için kendimizden özür dileyeceğiz. hatalarımızın ve/veya hata gördüklerimizin sorumluluğunu üzerimize alacak ve bütün içtenliğimizle, suçluluk duygusuna yer vermeksizin bunların bizde yarattığı düğümleri bir bir çözeceğiz.

    “beni affet” – sorumluluğunu üzerimize aldığımız her şey için, bütün içtenliğimizle kendimizden af dileyeceğiz, ve kendimizi affedeceğiz. bu, içimizde kalan pişmanlık/suçluluk duygusu/üzüntü gibi negatif hislerin yüklerini salıvermemize yardımcı olacak. bunları zaten kendimizi bir türlü affedemediğimiz için hissetmiyor muyduk? evet, aynen öyle. şimdi kendimizi tamamen affedeceğiz.

    “seni seviyorum” – sorumluluğu üzerimize aldık, kaçmadık, kendimizden özür diledik, kendimizi affettik. işte şimdi kendimize daha iyi davrandık ve daha da iyi davranacağımızın garantisini verdik bir bakıma. kabullenemediğimiz şeyleri kabullendiğimizde, kendimizle baş başa kaldık ve ne kadar harika hissedebildiğimizi, ne kadar harika olduğumuzu gördük. kendimizle aramızdaki bağları temizledik, aramızda bir engel kalmadı. kendimize baktığınız hayat aynamızdaki tozu ve kirleri sildik, artık kendimizi daha berrak bir şekilde görebiliriz. kendimizi seveceğiz. kendimizi seviyoruz. bu sevgiyi dile getirdikçe, iyileşeceğiz.

    “teşekkür ederim” – bugününüze dek aldığımız her karar, attığımız her adım, iyi ya da kötü olmaları farketmeksizin bizi bugünümze getirdi. kötü olmadan iyi, hata olmadan doğru bilinemez. sınanmadığımız hata ve günahların masumu değiliz hiçbirimiz. bu nedenle hayat yolunda bizi bugünümüze getiren kendimize teşekkür etmek de boynumuzun borcu. “daha iyi olabilirdim” diyebilirsiniz, işte bu çalışmayı da onun için yapıyoruz. yaptıklarımız ve başımıza gelenler için sorumluluk aldık, kendimizden özür diledik, kendimizi affettik, artık kendimizi daha fazla seviyoruz. bütün bunları başarabilen yine kendimiz olduğu için, kendimize teşekkür etmeliyiz. doğru bir adım attığımız için, bugüne dek yaşadıklarımız bizi biz yaptığı için kendimize teşekkür edeceğiz.
    ( dört kalıp alıntıdır.)