1. derdim: yeter, sakin ol, dinlen biraz artık;
    akşam olsa diyordun, işte oldu akşam,
    siyah örtülere sardı şehri karanlık;
    kimine huzur iner gökten, kimine gam.

    bırak, şehrin iğrenç kalabalığı gitsin,
    yesin kamçısını hazzın sefil cümbüşte;
    toplasın acı meyvesini nedametin
    sen gel, derdim, ver elini bana, gel şöyle.

    bak göğün balkonlarından, geçmiş seneler
    eski zaman esvaplariyle eğilmişler;
    hüzün yükseliyor, güleryüzle, sulardan.

    seyret bir kemerde yorgun ölen güneşi
    ve uzun bir kefen gibi doğuyu saran
    geceyi dinle, yürüyen tatlı geceyi.



    (cahit sıtkı tarancı esinlenmek adı altında, baudelaire'nin şiirlerini baya baya çalmasından ötürü bu şiirin bir de abbas versiyonu mevcuttur )