1. var olan şeyleri insan zihnine bağlayan akım. evrendeki her şeyin hayal olduğunu tümünü zihnimizde yarattığımızı savunur. "idea" kavramından türemiştir. platon'a göre idea farklı bi dünya iken, aristotales'e göre idealar farklı bir dünya değil mevcuttaki somut varlıkların özüdür. varlıklar form kazanmış maddelerdir. insanın da bedeni madde formu ruhudur.

    bir başka idealist farabi ise aristotales'in idea görüşünü islama uyarlamıştır. iki çeşit varlık vardır; mümkünül vücut ve vacibul vücut. (mümkün ve zorunlu varlık) zorunlu varlıklar evrendeki her şeydir, kendi başlarına var olamazlar bir başka kudrete ihtiayç duyarlar. mümkün varlıklar ise varoluşlarını tanrıdan alan varlıklardır. tanrı var olmak içni başkasına ihtiyaç duymayan zorunlu varlıktır. tek ve gerçektir, saf sevgi ve iyiliktir.

    hegel ise geist diye bir kavram orataya atar. ruh, ide ile aynı anlamda kullanır. geist değişken bir manevi varlıktır, durağan değildir farklılaşır. dünyada var olan her şey bu değişimin ürünüdür. bu değişim ve gelişimin amacı ise mutlak ruhun(geist) kendini gerçekleştirmesidir. her şeyin temelinde diyalektik vardır. (tez-antitez-sentez) buna göre doğa, kültür vs her şey karşıtların çatışması ve birleşmesi sonucunda meydana gelirler. tez antitez çatışması akabinde sentez oluşur. sonra sentez tekrar tez'e dönüşür antiteziyle çatışır tekrar sentez olur şeklinde ilerler. mutlak ruh da ilk başta kendisindedir, gücünü gerçekleştirememiştir, tez halindedir. kendini doğada gerçekleştirir ve antitezini oluşturur. dolayısıyla doğa ve evren farklılaşmış, değişim ve gelişime uğramış mutlak ruhtur. bunun sonucunda oluşan kültür dünyası ise sentezdir.
    abi