1. bugün(19.05.2016) birçok insanın gıcıklığına yapacağı eylemdir. kâh kılıçdaroğlu'nun kafilesiyle, kâh bireysel olarak orada bulunmak epey keyifli olacak. hiç olmazsa istatistiki/görsel bir katkımız olsun. aziz sancar da nobel ödülü'nü sunacak ata'ya...

    blöfünüzü yemedik.
  2. durum aslında çok inat olmasa bile; zaten gidecekken "ne demekmiş ata'ya gitmemek!" diye atarlanıp daha da iştahla gitmektir diye düşünüyorum.

    günümüzde en büyük korku "bombaya kurban gitmek" olduğundan bunu kullanıyorlar, gitme ölürsün demek bir yerde...

    ama ataya gitmeyip bakanlıklardan geçsem veya sadece güvenparkta otobüs beklesem bile bir bombaya kurban gidip listelerinizde yalnızca bir çentiğe gazetelerde bir sayıya dönüşebilirim.

    bu durumda anıtkabirde bunun gerçekleşmesi de küçük bir insan hayatında pek farklı olmayacaktır.

    sokaklarda korktuğumdan daha fazla korkmuyorum anıtkabirde.

    o zaman bıdıbıdını bi kes de atamı göreyim.
  3. çok mantıklı bulmadığım durum doğma büyüme ankaradayım sayısız kere anıtkabire gittim ama bu özel günlerde gitmek hep bana gösteriş gelmiştir. herkes atasını anmaya gider akşam da dünyayı kurtarmışcasına fotoğraf yorum falan koyar. büyük işler yapan normal bir insandı o da putlaştırmaya gerek yok yaşaması yaşatılması gereken fikirlerine sahip çıkamazken milli bayramlarda koşa koşa gitmek biraz ikiyüzlülük gibi geliyor.
    wtf