1. içinde bulunduğunuz ruh haline girip sizi o alemden çıkartması gerekiyorsa çıkartan, kalmanız gerekiyorsa sizi oradan çıkartma ihtimali olan her şeyi sizden uzakta tutan, size yakınlaşan tehlikeleri alıkoyan, hayatı yaşanılır kılan güzel insanlardır. nitekim, iyi insanların iyi develere binip gitmesi durumunu göz önüne alınca, henüz develere binmemişlerin olduğunu görmek mutlu ediyor.
    ilgaz
  2. genelde kıymeti bilinmez. onlara derdinizi anlattıkça, içinizin karanlığını aydınlatmak için mum gibi yanar ve eritirler kendilerini. başkalarının dertlerini de kendilerine dert edinirler ama kendileri üzgün, mutsuz olduğunda etrafında onu teselli edecek kimse yoktur. böyle böyle de hayata küser, ya eriyip giderler ya da onlar da dark side' a geçer.
  3. benim anlatmamdan ziyade ben onları dinlerken beni yormayan insanlar iyi geliyor bana.

    akıldan bir düşünce geçince ağızdan çıkana kadar bir süre var. kendi kendini bile çürütecek ölçüde turarsız olmamalı bir insan. biraz sorgulayınca söylediklerinin nedeni, niçini yok. benim karşıma bazen hatta çoğu zaman bu tip insanlar çıkıyor. bir şeyler anlatıyor ama söyledikleri sorgulandığında, anlattıkları özünde ben önemliyim, ben bireyim, benim duygularım var, böyle hissediyorum, ben böyle düşünüyorum, bana böyle düşündürttü, böyle olması benim için daha uygun yani benim çıkarıma, ben, ben, ben, ben...

    bir tart bakalım ettiğin lakırdıları. ne kadar tutarlı, ne kadar kendi içinde bir mantığı var.
  4. mutlu insanlar. sürekli şikayet etmeyen, mızmızlanmayan, içi fesat ve yalancı olmayan insanlar. yardımseverlik arttıkça, güleryüzlü oldukça çevrende ki insanlar da daha mutlu olur. yoksa sabah sabah oflayan, poflayan insan iyi gelmez bünyeye.
    ozumm
  5. bazen o insanlar karşınızda olsun istersiniz ve ona sadece bakmak baktıkça keyif almak istersiniz. işte böyle insanlar sizlere iyi gelmekle kalmaz hayatınızı keyiflendirme sebeplerinizden biri olur bir anda, iyi ki vardır onlar; baktıkça daha güzelleşen insanlardır onlar.
  6. konuşurken ama kelimesini, dinlerken hmm mırıldanmasını az kullanan insandır.
  7. tanım yapmayalım, tanımlanamaz bir durum bu bence, sadece öyle hissedebilirsiniz, nedenini bilemezsiniz; ya da bilirsiniz, ne bileyim* "birbirine iyi gelen insanlar" değil de insana iyi gelen insanlar durumu mevcut ise bir yerinden kopar, evet işteş fiiller daha iyidir.
    mesut
  8. hayatı seven insanlar hep iyi geldi.
    çünkü onlar hep mutlulukları çoğaltıp, hüzünleri azalttılar.

    küçük şeylerden mutluluk çıkartıp, birbirimize destek olduk onlarla.
    hangimiz biraz tökezledi ise, tutup kolundan ayağa kaldırdı diğeri.

    velhasıl;
    "insan dediğin bir tuhaf yaratık. en hızlı başka bir insanla şarj ediyor kendini."

    tek sorun yanımda, yöremde değil de; dağların ardında olmaları.
    o sebepten ki;
    yollar hiç bitmiyor...
    ah o yollara olan özlemler de tabii.
  9. youreads de lighthouse şimdilik. bazı insanlar anlatılmaz. bazen oturup karşılıklı bir demlik çay içersin. zaman kavramı bir buhran olur sadece.
  10. ben iki adetine sahibim bu insanların.

    biri liseden kalma, diğeriyle -belki komik olacak biraz- internette tanıştık. kendisi ruh eşimle, kayıp kız kardeşim arası bir şey çıktı. gerçek kız kardeşime anlatmadığım şeyleri bile, her şeyi ama her şeyi bu kadına anlatıyorum. ben bana iyi gelen insanların beni yargılamayan insanlar olduğunu 26 yaşımda fark edebildim ve ne şanslıyım ki öyle birini tanırken, birini daha buldum.

    şöyle demiştim görece yeni arkadaşıma:

    'insanlarla muhabbetim hep şöyle olurdu, ben onlara kendimi anlatmaya çalışırdım onlar da bana 'ilgiiiiinç' derdi, manyak mı bu acaba tonlamasıyla. biraz inanmama, belki biraz küçümseme, bolca şaşırma tepkileriyle. sana aklıma gelen her şeyi söyleyebiliyorum, garipsiyorsan bile bunu bana aktarmıyorsun. çok şahanesin.'

    insana * iyi gelen insanlar yormayanlar oluyor, kafanı daha fazla karıştırmayanlar, anlamıyorsa bile yargılamayanlar. hep var olsunlar.