1. kimseye iyilik yaramaz. ("cehenneme giden yol iyilik taşlarıyla döşenmiştir" sözü çok doğru. )
    kimseyi değiştiremezsin, zamana ve akışına bırakmalısın.
    kimseden bir şey veya onun için yaptığın güzelliklere karşılık bekleme.
    bir sırrın mı var? bırak sende kalsın.

    "ot" dergisinin haziran sayısında "abdal ile aptal" başlıklı bir bölüm var. ikisinin karşılaştırılması. orada şöyle yazıyor: "aptal çok insana az, abdal az insana çok değer verir. birincisi ne verdiğini bilmez, ikincisi bilir." o nedenle az insan, öz insan, nitelikli insan.

    "insan" sözkonusu olunca oğuz atay'ı anmadan olmaz. tehlikeli oyunlar'ın 45. sayfasında diyor ki: "...aslında hepimiz başkalarına daha iyi yerler açabilmek için katlanmış bir konumda bulunuyoruz." kimse için bunu yapma.
  2. ne öğrendiysem insanlardan öğrendim. haybeden dünyaya gelip, onların dilini konuştum, onların kelimeleriyle düşündüm. onlarla var oldum, onlardan biri oldum. kendime bakıp onların kim olduğunu öğrendim. öğrenemediğim tek şey var o da benim ne olduğum. bir de soğanlı yumurtanın güzel olduğunu öğrenme durumu var.
    abi
  3. "yaşama sanatı, sevdiklerimize onlarla birlikte olmaktan ne büyük bir zevk duyduğumuzu belli etmemekten başka bir şey değildir; bunu başaramadık mı, bırakıp giderler bizi."*

    tam olarak budur.
  4. güvenmemek gerektiğini öğrendim
  5. karşındakinin sosyo-kültürel yapısına göre çeşitlenendir. ya da bir sitem itemi olarak "güvenmemek cnm yha"
  6. önce her şeyi..

    sonra o 'her şey'in aslında hiçbir şey olduğunu.
  7. elbette ikinci şans vermemeyi..
  8. iyi niyetin nasıl suistimal edileceğini,
    en yakınım dediğin kişiden kazık yemeyi,
    sevgili yapınca arayıp sormamak gerektiği(!) ,
    yüzüne gülüp arkadan konuştuğunu,
    işine nasıl gelirse o şekilde anladığını.

    sevilmeyi,
    sevmeyi,
    kardeşin yoksa nasıl kardeş olunacağını,
    bir telefon kadar uzakta olmayı,
    beraber gülüp eğlenmeyi,
    yeri gelince karşındakine dert ortağı olmayı.

    bu iki tür özellikleri de öğretti bana insanlar. iyisiyle kötüsüyle yaşadığımız herşey bir tecrübe. o yüzden yaşatanlara sağolun varolun diyorum.
  9. insanlardan, insanlar öğrenilir.

    insan ilişkileriyle ortaya çıkan kurallar vardır, bu kuralların hileleri öğrenilir.

    insan insanı öğrenmezse, ölür, öldürülür.
  10. size bir bilgi öğretip, sonra sizi kullanmaya çalışmak istediklerini,
    onlar için yaptığınız iyiliklere rağmen bir teşekkürü çok görmelerini,
    işi düşünce, sanki 10 yıllık arkadaşmış edalarıyla sizinle olan samimi davranışlarının ardındaki samimiyetsizliğini,
    köprüyü geçene kadar çok güzel dayı-yeğen rolünü üstlendiklerini,
    cahilin, alimi bilgisiyle yendiğini,
    sazında sözünde iyi olsa da, işinde iyi olması, kişiliğinin de iyi olacağı anlamına gelmediğini öğrendim.