1. benim nezdimde ankara'nın açık ara önde olduğu kıyaslamadır.

    istanbul olsa olsa ilk görüşte aşk olur. cazibeli, çarpıcı, insanı etkisi altına alan, karşı konulamayan bir sevgili. yorar insanı zamanla bu deli dolu sevgilinin hayat telaşesi. her aşk biter ne de olsa. ondandır insanların bir raddeden sonra güneye yerleşip domates yetiştirmek istemeleri, memleketlerine dönmeleri.

    oysa ankara, görücü usulü evliliktir. mantık evliliğidir. zamanla sevmektir. o kadar çok sevmek ki bir ömür boyu beraber olmak, ayrılık ihtimalini akıldan hiç geçirmemektir. dedelerimizin-babaannelerimizin evlilikleri gibi... yaşamak, alışmak, benimsemek, sevmek, bağlanmak, kopamamaktır. ayakları yere sağlam basan, uzun soluklu bir sevgidir ankara.

    öyle çok sevilir ki ankara her şeye* ve herkese*** rağmen sevilir.
  2. sanki herkes istanbuldaymış gibi geliyor. reelden veya sanaldan tanıdığım insanlar, okul arkadaşlarım ev arkadaşım eski arkadaşlarım, uzun süredir görmediğim istanbula yerleştiğini öğrendiğim insanlar değer verdiğim insan dahil herkes istanbul'da. ankara sanki beni yalnız bırakmaya and içmiş bir şehir gibi.ankara'dan nefret ediyorum. kariyerim adına da ankara gelecek vaaddetmiyor. bu şehrin yarattığı o mesafe insanı deli ediyor.

    bu kadar öznel bir iç boşaltmadan bağımsız olaraksa, ankara sıkıcı, trafiği nispeten rahat ve güvenli bir şehir. istanbul tehlikeli, hareketli ve pahalı bir şehir. ikisinin de iyi veya kötü yanlarını toplarsak berabere kalırlar. ankara'da çok acaip bir sosyal hayatınız yoksa sırf dışarı çıkmak için dışarı çıkılacak keşfedilecek bir yer söz konusu değil. istanbuldaysa evde durmak sıkıyor. ister istemez dışarda buluyor insan kendisini. restorantlar, tarihi mekanlar, enteresan sokak lezzetleri, fotoğraf karesi için bol malzeme. vapurla karşıdan karşıya geçerken ki huzur var. ankara'da sizi alıp götüren öyle bir mekan geçişi yok. ankara ankara işte diyor insan.
  3. istanbul çin halk cumhuriyeti
    ankara çin halk cumhuriyeti adayı