1. kullanılagelen anlamı; onurlu, yüce bir eylemden dolayı edinilen vasıf.

    geçmiş zaman, net olarak hatırlamıyorum fakat sanırım saat gece üç civarıydı. arkadaşlarımla kadıköy'de içip eğlendikten sonra metrobüsle mecidiyeköy'e gelmiş, eve doğru yürümekteydim. etrafta pek insan yoktu, sadece önümde ağır ağır yürüyen bir genç kız vardı. viyadüğün altından yürürken tinerci olduğunu düşündüğüm beş erkeğin kahkahalarını duydum. kıza bir şeyler söylemiş olacaklardı ki kız bir an durdu. bu tip durumlarda yapılmaması gereken bir hareketti bu. bir an arkamı dönüp baktığımda birinin ayağa kalkıp kıza doğru yürümeye meylettiğini gördüm. bir saniyelik bir tereddütün ardından kızın yanına gidip "isterseniz yanımdan yürüyün" dedim. kızın minnettarlığı gözlerinden okunuyordu. sonra 5 kişilik gruba "sikerim belanızı!" bakışı attım. ziyadesiyle heybetli bir yapım olduğundan herhangi bir tepki göstermediler. yürümeye başladık. kıza gideceği yeri sordum yüzüne bakmadan. gideceği yeri söyledikten sonra yolumun üstü olduğunu söyleyip yol ayrımına kadar ona eşlik edebileceğimi söyledim. yol ayrımına geldikten sonra teşekkür etmesine dahi fırsat vermeden "iyi geceler" deyip yoluma devam ettim. gözlerimi ufuğa dikmiş ağır ağır eve doğru yürürken kulağımda şu melodi çalıyordu :)

    süpermen misali insanüstü güçlere sahip olmanıza gerek yok. dersi kaçıran bir arkadaşınızla ders notlarınızı paylaşarak, ağlayan bir çocuğun başını okşayıp onu teselli ederek, muhtaç birine gizlice yardımda bulunarak, düşen birini bir anlık refleksle tutarak ve buna benzer pek çok basit seçimlerle siz de birer kahraman olabilirsiniz. kahraman olmak insana kendisini muazzam hissettirir.
  2. kahramanlık; içerek acı ölüm tasından
    ileriye atılmak ve sonra dönmemektir.