• izledim
    • izlemek istiyorum
  • youreads puanı (9.75)
kalandar soğuğu - mustafa kara
film rüya ile gerçeğin iç içe geçtiği bir mekanda, karadeniz’in bir dağ köyünde yaşayan mehmet ve ailesinin hikayesine odaklanıyor. insanın ve doğanın derinliklerine inerek, oradaki esrarlı şiirsel ortaklığı görünür kılmaya çalışıyor. bazen ıssız doğanın ortasında yalnızlığın, yoksulluğun yakıcı atmosferine dokunuyor bazen de nefis bir pastoral senfoni sunuyor seyirciye.
  1. karadeniz'in bir köyünde çekilen ve modern zamandan uzak yaşayan birinin aslında modern zamanda yaşayan biriyle aynı hayatı yaşadığını, umutlarının ve zaaflarının aynı olduğunu anlatan, 28. tokyo film festivali'nde en iyi yönetmen ödülünü kazanan mustafa kara filmi. tüm oyuncular ise yerli halktan oluşuyor. bu arada kalandar, karadeniz'de kocakarı takvimine göre ocak ayına verilen isim.
  2. bugün izleme fırsatı bulduğum mustafa kara filmi. belki karadenizli olduğum için peşin hükümlü davranıyorum ancak çok beğendim.

    görüntü yönetmenliği muazzam. diyalog bu tip filmlerde olduğu gibi az. sakin bir film en nihayetinde. temelde bir 'tutunamayan' öyküsü olduğu için izlerken insanı biraz boğması da normal diye düşünüyorum.

    bence imkanı olan herkes bir şekilde izlemeli.
  3. karadenizli değilim. karadeniz kültürüne de aşina değilim. ama filmi beğendim.

    bir kere film buram buram realizm kokuyor. hele dibine kadar gördüğümüz, duyduğumuz pastoral hava beni benden aldı. hatta biraz ileri gideceğim, beethoven'ın 6. senfonisine verilen ismi bu film için de kullanabiliriz; pastoral senfoni! (edit: filmin tanıtım yazısını okumadan yazdım. meğer orada da aynı isim verilmiş. eh, aklın yolu bir.)

    filmin görüntü yönetmenleri cevahir şahin ve kürşat üresin için ayrı bir parantez açmak gerek. hele bir fotoğraf vardı ki beni filmi izlediğim sinema salonundan alıp bambaşka bir dünyaya götürdü. mehmet'in evin yakınında hava karardıktan sonra sigara yaktığı sahne. bulursam buraya ekleyeceğim.