1. kandırmak istemem kendi kendimi
    ama sisli yüreğimde hep bir kaygı var
    bilmiyorum niçin bana: o yesenin rezili
    bilmiyorum niçin bana: o şarlatan diyorlar

    ne bir cani ne de bir haydutum ben
    masumları kurşuna da dizmedim, dizdirmedim
    yoldan geçenlere durmadan gülümseyen
    bir sokak serserisiyim o kadar

    sabahtan akşama değin gezinmekteyim
    moskova yollarında muzip ve mağrur
    insan sevmeyen başıboş köpekler
    ayak sesimi işitir işitmez durur

    kardeşçe başını eğip selamlar beni
    karşılaştığım her uyuz beygir
    gönül yoldaşıyım tüm hayvanların
    hastadır: bir şiir yazarım iyileşir

    istemiyorum hoşuna gitmek kadınların
    ahmakça kaygılarla çarpmamalı bu yürek
    hüznümü boğmak üzre bana katırların
    önüne serpilmeye bir avuç arpa gerek

    bambaşka bir düzenin kanunuyum ben
    insanlara da dostluk duymam asiyim
    hazırım en güzel kravatımı hemen
    boynuna takmaya şu sersefil köpeğin

    ancak böyle düzelir bulurum keyfimi
    dağılır içimde sis, bir güneş doğar
    ve işte bundan bana: o yesenin rezili
    ve işte bundan bana: o şarlatan diyorlar