1. genelde çok fazla uyguladığım bir eylem. kendi iç hesaplaşmam uzun sürer. tek fark çoğu insanın gece uykuya dalmak üzere yaptığı bu durumu ben günün her saati yapabilirim.

    karşımdaki insanın boş konuşmalarını kısa cümlelerle geçiştirdiğim oluyor. çünkü kendi kendime çözmem gereken daha önemli konular var.

    edit: kendi kendine konuşmak delilik değil, kişinin olayları bir kaç defa süzgeçten geçirmesiyle alakalıdır. sohbetten bahsetmedim.
  2. bazen kişinin aşırı derecede hayattan kopuk olduğunu gösterir.
    ben de yapardım zamanında....13-14 yaşlarındayken,konuşurdum kendi kendime.
    karşımda kimse yoktu ama.bir duvar vardı. duvar.
    ama o duvara hayal gücümle can verince,gerisi kolaydı.bazen güzel bir kız oluyordu,bazen keçi sakallı bir adam,bazen......
    gene çok konuştum,daha duvarla çay içeceğim.hayırlı akşamlar.
  3. delilik alametidir geçmiş olsun.
  4. son zamanlarda bol bol yaptığım davranıştır. kişinin çevresine güvenmediği için sıkıntısını kendi kendisiyle paylaşıp, tartışması ve hatta kavga etmesi şeklinde devam edebilir.

    ayrıca çoğu insanı, sinir halindeyken istemsizce söylendiğini de görebiliriz (bkz: kendi kendine söylenmek)

    ben sinirlenince de yapıyorum. ne güzel kendime sahibim, tabiki kullanacağım (bkz: #117651) .

    serbest çağrışım ; (bkz: senden daha güzel)
  5. karşımdaki kişiye anlattığım durumu anlamak istediği şekilde anladığını gördüğümden beri kendi kendime konuşurum. çünkü tam anlamıyla bir ben bilirim içimde neler döndüğünü, nelere yandığımı, nelere sevindiğimi.. yanlış yargılanmak değil derdim, cümlelerin boşa çıktığını görmüş olmanın verdiği hüzün. bu yüzden insanın biraz vicdanı, biraz doğru bakış açısı oldu mu en iyi dostu kendisi bile olabilir kişinin. işin içinden çıkılamadığı zaman güvenilen bir dostunun var olması gibi bir şansın varsa onada durumu anlatırsın iş hallolur, en güzeli budur işte.
  6. bu eylemi sıkça yapanlar dahi olarak anılıyormuş, ben o vakit einstein mı oluyorum diyerek sıkça yaptığımı vurguladığım eylemdir...
  7. dün sabaha karsı kendimle konuştum
    ben hep kendime çıkan bir yokuştum
    yokusun basında bir düşman vardı
    onu vurmaya gittim kendimle vuruştum

    (bkz: do - özdemir asaf)
  8. yatmadan önce uygulanan güzel bir eylem.

    yarın sabah erken kalkmam lazım iki gündür işe gecikiyorum. bu arada yarın o işi ne yapacağız ya nasıl halledeceğiz acaba, dur hemen saati kurayım, saat demişken ben şu bozulan kol saatimi yaptırsam iyi olacak bir türlü vakit bulamıyorum ki, bu arada daha kolumda ki ağrı için hastahaneye gitmem gerek onu hangi ara yapsam acaba, ya bu arada bizim takım ne yaptı acaba bu hafta evimizde ise maça bilet alayım, bilet demişken acaba hafta sonu için iki sinema bileti alsam da sinem ile film mi izlesek sevgilisi de yok acaba benimle sevgili olur mu ? ya bu barbara palvin de ne güzel kadın kardeşim, onun gibi sevgilim olsun kırk bin lira borcum olsun ne kırk bini ya yüzbin lira olsun. çok uçtuk ya ama değer kardeşim ya, bir sigara mı içsem acaba yok ya sabah erken kalkmam lazım saat çok geç oldu. ben uyuyayım artık, bu konuşma işine de bir son versem iyi olacak ama hala konuşuyorum, tamam artık konuşmayacağım. uyku uyku uyku... *
  9. kendi kendine konuşmak her ne kadar gürültülü bir dünya'da yaşıyor olsak da, birçok insan hayatlarındaki aşırı sessizlik ile mücadele etmektedirler. ya yalnız yaşıyorlardır ya da sadece kendi işine bakan diğer insanlarla... bu, özellikle de dijital çağda çok daha yaygın hale geliyor. elbette her zaman televizyonu açabilir, müzik dinleyebilir veya en son aldığınız teknolojik bıdıyla oynayabilirsiniz. ama ya aradığınız bir insanla konuşmaksa? kafanızda dönüp duran düşünceleri aktarmaksa? büyük ya da küçük, bazı başarılarınızı paylaşmaksa? yalnız hissettiğinizde, sizin için çok özel olan birini göz ardı edersiniz ve ona hak ettiği ilgiyi vermezsiniz. her zaman sizinle olan birine... kim o kişi, bildiniz mi? tabii ki, kendinizsiniz. sizsiniz! dolayısıyla, kendinizle konuşun. sadece kafanızda da değil, açık açık, yüksek sesle! bu kafayı yediğinizi, fıttırdığınızı, oynattığınızı, çıldırdığınızı mı gösterir? hiç de bile! kendi kendine konuşmak sadece yalnızlığı hafifleten bir unsur değildir; aynı zamanda sizi daha zeki yapar. çünkü aklınızdaki fikirleri netleştirmenizi, temizlemenizi sağlar. karar vermeye çalıştığınız konularda zihninizi açar. göremediğiniz şeyleri görmenizi, fark edemediğiniz şeyleri fark etmenizi, keşfedemediğiniz şeyleri keşfetmenizi sağlar. çünkü her ne kadar beyninizin her zaman kendi benliğinizin tarafında olacağını, dolayısıyla farklı fikirleri dile getiremeyeceğini düşünüyorsanız, yanılıyorsunuz. kendinizin kendinizi eleştirmesinden, bir başkasının sizi eleştirmesi kadar rahatsızlık duymayacağınız ve savunmaya geçmeyeceğiniz için, belli bir konuda normalde takınacağınız tavrın aksi tavırları da takınabilmenizi ve görmenizi sağlar. çünkü almaya çalıştığınız bir kararda, ikilemde kaldıysanız ve aslında bir seçeneği tercih etmeyi daha çok istiyorsanız; ancak çeşitli sebeplerle yapamıyorsanız, kendi kendinize konuştuğunuzda diğer seçeneği seçmenin neden size fayda sağlayabileceğini görebilir, kararınızı değiştirebilirsiniz. fakat aynı şeyi bir arkadaşınızla ya da internet ortamında herkese açık bir tartışma şeklinde yapacak olursanız, diğer insanların karşıt fikirleri size saldırganca ve sırf inat uğruna ileri sürülen argümanlar gibi gelebilir. savunmaya çekilirsiniz ve objektif kararlar alma şansınız azalır. kendi kendinizle konuşmak son derece sağlıklı bir davranıştır, evrimsel açıdan da... konuşabilmeyi başardığımızda ve beynimiz, ses kutumuz, genel olarak fiziksel özelliklerimiz bunu yapabilecek şekilde evrimleştiğinde, aslında amacımız sadece karmaşık bir iletişimdi. hatta muhtemelen konuşma beyin evrimimizin sadece bir yan ürünü olarak var oldu. ancak bunu bir şekilde başardıktan sonra, öylesine güçlü bir iletişim aracı haline geldi ki, şarkılar söyledik, şiirler okuduk, kitaplar yazdık. daha önemlisi, kendimizi dinlemeye başladık. bugünlerde bunu insanlar giderek az yapıyorlar; ancak kendi kendine kaldığında, kendisiyle yüksek sesle konuşmaya yatkın olanların duygusal olarak daha sabit, daha mantıklı kararlar alabilen, daha etkili olma potansiyeline sahip kişiler olduğu düşünülüyor. bunlar, biyolojik ve kültürel evrimde bize fayda sağlayan unsurlar. ayrıca bazı araştırmalar, kendi kendine konuşmanın beyni düzenleyici ve özellikle hatırlanması gereken şeyleri daha kolay hafızada tutmayı sağlayıcı bir etkisi olduğunu gösteriyor. burada komedyen ve yazar franklin p. jones'un sözünü hatırlamakta fayda var: "kendi kendinize konuşmanın bir faydası, en azından birilerinin sizi dinliyor olduğunu bilmektir."

    hazırlayan: çmb (evrim ağacı)
  10. soru - cevap şeklinde bir konuşma değilse sıkıntı yok.