1. her aklıma vardığında dilimde keskinliğini hissettiğim meşakkatli yiyecek.

    eskiden taze çökeleği kocaman leğenlere koyar,içine de farklı peynirleri küçük küçük doğrar atar, ve eğer ki yanlış kalmamışsa aklımda çok az da tereyağ parçaları katar,yoğururdu.

    sonra devasa çanaklara basardı. her defasında biraz koyar yumruk ettiği elinin,parmak tarafı ile boşluk bırakmamaya dikkat ederek.

    ağız kısımlarını beyaz tülbentlerle gererek bağlar, arka bahçede açtığı 1 metrelik çukurlara ters çevirip gömerdi.

    böyle üç-dört ay dururdu çanaklar (belki de daha az)

    eylülün başında iki tanesi alınır,diğerinin toprağı açılmazdı.

    o sona kalan küflü çökelek.

    tadı : taze patlıcanın yakışı ile bir tabak tulum peynirinin bir kaşığa sıkıştırılmış yoğunluğu gibi.

    *bu isim ile hatay yöresine ait baharatlı lor yapımı da varmış.