1. hüseyin nihal atsız'ın :ruh adam` kitabında yer alan şiiridir.

    ***

    "göğsünde vurup parçalanan kalbi nihayet
    bir saçları kan gözleri keskin dişi çeldi.
    artık bitecek ruhunu sarsan bu şeamet
    zira saçı kan sevgilinin ismi eceldi

    içtin de ecel zehrini sen kendi elinle
    hala bu gönül hangi uzak gölgeyi bekler
    bak haykırıyor ''boştur ümitler'' diye dinle,
    zulmette keder besteleyen gamlı köpekler

    bir dinle adem ülkesinin ruhunu: yer yer
    davet ediyor bak seni binlerce kucaklar...
    bir sır gibi sevda gibi sessizce gezinenler
    bir gün seni otlarda uzanmış bulacaklar...

    kalbin benim olsun diyorum çünkü mukadder...
    cismin sana yetmez mi? çabuk kalbini sök, ver!
    yoktur öte alemde de kurtulmaya bir yer!
    mutlak seveceksin beni bundan kaçamazsın...

    ram ol bana, ruhun yeni bir aleme girsin...
    yazmış kaderin: aşkıma ömrünce esirsin!
    aklınla, şuurunla, hayalinle bilirsin.
    mutlak seveceksin beni bundan kaçamazsın...

    sevda gibi bir gizli emel ruhuna sinmiş;
    bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş.
    gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş,
    bir sır ki bu, ölsen bile asla açamazsın...

    anlatması imkansız olan öyle bir an ki,
    hülyadaki ses varlığının gayesi sanki...
    bak emrediyor; daldığın alemden uyan ki,
    mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın... "