1. annelerimizin üstün navigasyon özelliklerinin bir sonucudur. herhangi bir şeyi ararken söylenen, başta manasız gelen ama alt metni dolu bir deyiştir efendim.
  2. genellikle temizlik sırasında yerini değiştirip unutan anne sözüdür
    belit
  3. duymaktan haz almadığım cümleler listesine dördüncü sıradan giriş yapıyor kendisi.üç numara; "sen bilirsin." iki numara; "yok bir şey." bir numara ise; "ben sana demiştim."
  4. - anne kendimi arıyorum. gördün mü?
    - nereye bıraktıysan oradadır.
    - nedir ya bu. nasıl bir yere girdim de sanki vestiyere montumu bırakmışım gibi kendimi bir yerde, bir zamanlar, birilerine, bir şeylere bırakmışım. öyle ki belki bunların hiçbiri yaşanmamıştır bile.

    (bkz: anne tipi realizm)
  5. (bkz: aramaya inanmamak) bu cevabı alacağımı bile bile sorarım şu nerde bu nerde diye sorarım anneme. o cümle düşünmeye, odaklanmaya sevk ediyor anında buluveriyorum.
  6. yalnız yaşamanın en güzel yanı. gerçekten nereye bıraktıysam orda oluyor ve 2 yıldır hiçbirşey kaybetmedim. yazın ailemin yanına gidince sürekli evde birşeyler kayboluyor ama ve bıraktığım yerde olmuyor annemin kendineden emin tavrına rağmen
    wtf
  7. doğru fakat faydasız bir cümle.